Ανέκαθεν ο κόσμος αγαπούσε το χρυσό. Το χρυσό που χωρά μέσα στη χούφτα, μέχρι εκείνη να αδειάσει. Όποτε γεμίσει, αν ποτέ γεμίσει, το χέρι πιο βαρύ και το μάτι ξεγελασμένο, από μια ψευδαίσθηση που διαρκεί όσο χαμογελά η ζωή. Η ζωή όμως, δεν χαμογελά για πολύ. Και ο χρυσός γίνεται χώμα. Το κρασί όμως, το πολύτιμο κρασί του πόθου, μπορεί να δώσει ζωή. Το vinsanto αποτελεί το χρυσό κρασί που δεν υπόσχεται, δεν γεμίζει τσέπες ή φαντασιώσεις, αλλά προσφέρει στιγμές. Στιγμές που μπορεί να σβήνουν, στιγμές που παρέρχονται με το διάβα της ανεμπόδιστης ζωής, ΟΜΩΣ, στιγματίζουν τις ψυχές. Έτσι και το παλαιό vinsanto του Σιγάλα, 20 ετών πια, προκαλεί ρίγος συγκίνησης!
Αυτό το κρασί, θα μπορούσε να βρίσκεται στις προθήκες όχι κάβας, αλλά κοσμηματοπωλείου! Ιδού μια πρωτότυπη ιδέα για διεύρυνση του δικτύου πώλησής του! Αληθινό οινικό διαμάντι, το vinsanto Σαντορίνης αποτελεί τη κορωνίδα των γλυκών κρασιών μας. Ένα στόλισμα για κάθε απαιτητικό ουρανίσκο που ορκίζεται στο όνομα της υψηλής γαστρονομίας! Ένα κρασί που περιγράφει την ολοκλήρωση των αισθήσεων. Εξεζητημένο, εκλεκτό, πανέτοιμο να ανταποκριθεί σε κάθε πρόκληση. Αν αναρωτιέστε τι γεύση είχε η γνωστή σε όλους μας «αμβροσία», εδώ θα βρείτε όλες τις απαντήσεις!

Εικαστικό vinsanto, έργο τέχνης αφιερωμένο στην αιωνιότητα / φωτογραφία: winetaster
Αμβροσία 20 ετών
Σε ένα τόσο σπάνιο γλυκό κρασί, όλες οι τύχες το κανακεύουν. Μπορεί να αποτελεί ιδανικό εορταστικό κρασί σίγουρα, εξίσου εύκολα όμως μπορεί να μετατρέψει και την κάθε μέρα σε γιορτή! Πεντακόσια μόλις μιλιγκράμ σκουρόχρωμης ηδονής, δεν θα είναι ποτέ αρκετά. Και δεν πρέπει να είναι αρκετά, παρά μόνο για να γίνει αντιληπτή η δύναμη του κρασιού των κρασιών! Με τι μοιάζει αυτό το δυσθεώρητο εκτόπισμα; Μα με μετάληψη των αισθήσεων. Με απολογία του φθαρμένου κόσμου. Με αποκάλυψη του νέου κόσμου που ξεπροβάλλει μέσω της αυτόματης γραφής. Βάπτιση στο πυρ το εξώτερον. Όριο υπαρκτού και αοράτου. Αναμέτρηση με την επίγνωση και το ένστικτο. Υπαρξιακό μούδιασμα, γιορτή υποσυνείδητου. Καμία πρότερη ομοιότητα και προδεδικασμένο. Κανένας πόνος όμοιος, κανένας νικητής ή χαμένος. Η ακύρωση του νόμου.
Το ελιξίριο Σιγάλα
Πώς ερμηνεύεται η ατόφια ποίηση; Πώς γεφυρώνεται η απόσταση με το υπερβατικό επέκεινα; Πώς να επαληθευτεί η άγνωστη ύλη που σαρώνει αδέκαστα κάθε πεπερασμένο αριθμό; Σκουρόχρωμη κεχριμπαρένια όψη με καφετί ανταύγειες. Καμία παλαιότητα, αντιθέτως, χρονομέτρηση ρομαντική. Επαναπρογραμματισμός. Επανεκκίνηση μετά από σφοδρή κρούση. Η μύτη επική, αιώνια, αδούλωτη. Ιλιγγιώδες βάθος. Μελισσοκέρι, σοκολατάκια με γέμιση κεράσι, λικέρ δαμάσκηνο, αποξηραμένος χουρμάς, κακάο. Και μαρμελάδα σταφύλι, κουβερτούρα, μαύρες σκιές βαλσαμικές και καπνικές. Ορυκτός πυρήνας. Φίνα οξείδωση. Δίκη και πληρωμή.
Η είσοδος στο γλυκό στόμα, πέρασμα στο απόγειο του γοητευτικού κινδύνου, ενώ οι σειρήνες ίπτανται απειλητικά. Υπερσυμπυκνωμένο φρούτο, εκχύλισμα λιπαρό, σιροπιαστός πλούτος που καταλαμβάνει κάθε σημείο του ουρανίσκου. Μελιτζανάκι γλυκό του κουταλιού, αποξηραμένο δαμάσκηνο και σύκο, ψωμί μουλιασμένο σε γλυκό βύσσινο, άφθονη μαύρη σοκολάτα. Αλκοόλη χαμηλή, η ζάχαρη κοντράρεται πρωτοφανώς με την άφθονη αλμύρα, εκτός από την άριστα ενσωματωμένη οξύτητα. Τα κόκκινα όρια της αριστείας. Ακραία πληρότητα. Ο αποχαιρετισμός σφραγίζει τα μάτια: μακρά γήινη κι ατελείωτη επίγευση, με το γλάσο το σοκολατένιο, τον καφέ και τη κρέμα βαλσάμικου. Θάνατος κι ανάσταση. Λύτρωση. Φαινόμενο που καλπάζει στη ράχη της μνήμης. Τιμή: €150-250 (98/100)