Αν οι περισσότεροι λάτρεις του κρέατος έδειχναν ανάλογη αγάπη και για το κρασί, η Ελλάδα θα διέσωζε -εκτός από ένα σημαντικό κομμάτι της ενεργής οικονομίας- κι ένα σπουδαίο μερίδιο πολιτισμικής κληρονομιάς. Όσο το κρασί αντιμετωπίζεται σαν «περιττή πολυτέλεια» ή ακόμα χειρότερα σαν μέσο επίδειξης, ο πολιτισμός της γεύσης θα πλήττεται. Η παραγωγή οίνου του τόπου μας, αξίζει σεβασμού. Η δυναμική της μάλιστα είναι τέτοια, που μπορεί να γεμίσει τη καράφα μας με εκλεκτές επιλογές για όλα τα βαλάντια. Μια τσικνοπέμπτη είναι μια καλή αφορμή για να ξεκινήσει το ειδύλλιο που θα ανθίσει μελλοντικά!

Στη σκιά των κλισέ

Παρά τη μεγάλη εξέλιξη που έχει συντελεστεί στο κλάδο του κρασιού στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, τα κλισέ δεν έχουν εξαλειφθεί δυστυχώς. Ως προς την αντιμετώπιση του κρασιού στην εστίαση, αλλά και στη καθημερινότητα, εντοπίζεται ακόμα προκατάληψη σχετικά με τη χρήση του. Η προκατάληψη συνοδεύεται όπως είναι φυσικό και από κλισέ που το αδικούν ή και συμβάλλουν στην παρεξήγησή του. Όλοι έχουμε ακούσει πως «το κρασί αποτελεί ελιτίστικο αντικείμενο», «πως το κρασί αρμόζει μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις» και άλλα. Η μεγαλύτερη παρανόηση αφορά στους συνδυασμούς με το φαγητό. Οι απλοποιήσεις ακόμα βασιλεύουν. Η τέχνη του ταιριάσματος, όπως κάθε τέχνη, διέπεται από αρχές και κανόνες οι οποίοι δεν εξαντλούνται στις γνωστές συνοπτικές δηλώσεις τις οποίες ακολουθά συνήθως σιωπή. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε απλώς πως «το κρέας ταιριάζει με κόκκινο κρασί και το ψάρι με λευκό;» Και χωρίς άλλη διευκρίνιση, ακούσατε το όποιο ερυθρό και όποιο λευκό κρασί να κυλά γάργαρα στο ποτήρι σας;

Cabernet Sauvignon, η διαπρεπής ποικιλία αγαπά το πλούσιο κρέας / φωτ.: winetaster

Η επίδραση του ΒΒQ 

Πολύ πριν αναρωτηθούμε για το σωστό κρασί, σειρά έχει η κατανόηση του συνδυασμού φαγητού-κρασιού. Ας μπούμε στο ψητό. Όλα τα κρέατα προφανώς και δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Ακόμα και σε γενικές γραμμές, το αρνί, το μοσχάρι, το χοιρινό και το κοτόπουλο δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους γευστικά. Ο τρόπος μαγειρέματος τους δε, είναι καθοριστικός για τη διαμόρφωση της οριστικής τους διαφοροποίησης και είναι το στοιχείο που επηρεάζει ουσιαστικά την επιλογή κρασιού. Το διαδεδομένο ψήσιμο με κάρβουνα, ιδιαιτέρως δημοφιλές σε πολλές χώρες του κόσμου, αποτελεί μια δυναμική επιλογή που προσδίδει νοστιμιά στα ψητά, τραγανή υφή και γευστικό βάθος. Τα ψητά αποκτούν καπνιστό χαρακτήρα, έντονα καραμελωμένη όψη και μια κρούστα πάνω στην οποία τα καρυκεύματα της μαρινάδας τους αναδεικνύονται από την επαφή τους με τη θερμότητα. 

Αξιόπιστες επιλογές 

Για εκείνους που αγαπούν τα αρνίσια παϊδάκια στα κάρβουνα, το ξινόμαυρο, μονοποικιλιακό ή σε χαρμάνια, δουλεύει καλά. Στην ίδια λογική και το περίφημο συκώτι σχάρας και οι αγαπημένες σεφταλιές. Η Ράμνιστα του κυρ-Γιάννη φέρει την επιθυμητή τανικότητα της παλιάς σχολής, ντυμένη όμως με το καλό φρούτο της ποικιλίας. Αν επιθυμείτε να δοκιμάσετε και μια καλή ισπανική garnacha ή κι ένα νεοκοσμίτικο grenache, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Ακόμα ακόμα κι ένα δομημένο Barbaresco, με τη γήινη εκφορά και το δαντελένιο του φρούτο θα ήταν εξαιρετικό, όπως επίσης κι ένα pinot noir Αργεντινής θα απογείωνε την επαφή!

Με το καλό μοσχάρι όμως που ακουμπά στη θράκα και καβουρντίζεται περίτεχνα, τίποτα δεν συγκρίνεται. Οι βουτυρένιες σταβλίσιες μπριζόλες λατρεύουν τα cabernet sauvignon του Χατζημιχάλη. Ένας ώριμος Καπνίας αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού. Τα ευμεγέθη t-bone steaks χορεύουν μαζί με τους δύο Θεούς του Αϊβαλή, και οι ζουμερές πικάνιες σιγοντάρουν θεσπέσια το εκπληκτικό χαρμάνι αγιωργίτικου-syrah της Γαίας, το Κτήμα Γαίας S. Αν πάλι όλα αυτά δεν είναι αρκετά, τα άκρως χορταστικά rib-eye steaks που απαιτούν όλα τα υπόλοιπα κρασιά μαζί (!), θα πραγματοποιήσουν κάθε κρυφή επιθυμία. Μαζί με έναν εμβληματικό Άγιο χρόνο του κτήματος Αβαντίς επιπλέον, θα τερματίσουν το κοντέρ της απόλαυσης! 

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-