Τα καθαρόαιμα

Κοινά στοιχεία: η ποικιλία, η καταγωγή, ο παραγωγός και η χρονιά. Το 2008 υπήρξε μια καλή χρονιά όπως αποτυπώθηκε στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των κρασιών της εποχής. Εκτός αυτού, τα δύο αυτά ξινόμαυρα αποτέλεσαν παραδοσιακά την επιτομή της ιδιοσυγκρασιακής οινοποίησης Μπουτάρη και τους γνήσιους εκφραστές της κλασικής σχολής που η ίδια ίδρυσε. Μέσω αυτών, δημιουργήθηκε ο συμπαγής πυρήνας παλαιοκοσμίτικης φιλοσοφίας για την ποικιλία, που διατηρείται σε γενικές γραμμές ως τις μέρες μας. Οι διαφορές αφορούν κυρίως την οινοποίηση, τους χρόνους εκχύλισης, τη διάρκεια παραμονής του κρασιού σε επαφή με το ξύλο, το είδος του βαρελιού και την παλαίωση πριν την κυκλοφορία τους στην αγορά, με την Grande Reserve εκδοχή να απολαμβάνει το μερίδιο του λέοντος. 

Η υπενθύμιση πως στην ουσία δεν βαστά κανείς τα ηνία των αγωνιστικών κρασιών ράτσας, τρέφει τη συνειδητοποίηση της περατότητας της απόλαυσης.

Ένα ζεύγος αγέρωχων οινικών ψυχών κρατούν τον τροχό της εξέλιξης, στο βάθος ενός κελαριού όπου φυλάσσονται ερμητικά τα μυστικά της μεγάλης ερυθρής ποικιλίας του ξινόμαυρου. Η επαφή με τις σπάνιες αυτές υπάρξεις, δεν μοιάζει με οργανοληπτική πρόκληση, μα σαν άνοιγμα του χρονοντούλαπου της ιστορίας. Η υπενθύμιση πως στην ουσία δεν βαστά κανείς τα ηνία των αγωνιστικών κρασιών ράτσας, τρέφει τη συνειδητοποίηση της περατότητας της απόλαυσης. Η αναφορά σε παλαιά ξινόμαυρα, δεν αποτελεί μόνο μια μορφολογική αποτύπωση των γοητευτικών αυτών μονόκερων, αλλά και μία σταχυολόγηση αξιών. 

Εμφανής η απόκλιση των εντάσεων / φωτογραφία: winetaster.gr

Μάχη σώμα με σώμα

Ξεκινώντας με τη Νάουσσα Μπουτάρη 2008, τα χρώματά της φανερώνουν την ηλικία της. Γκρενά αποχρώσεις με πορτοκαλί, αλλά και καφετί ανταύγειες. Η μύτη που ανοίγει κλιμακωτά, αναπτύσσεται σε επίπεδα που οδηγούν σε αποκαλυπτική πολυπλοκότητα: ποτ πουρί, γραφίτης, χώμα, porcini και αρωματικό γαρίφαλο στην είσοδο. Διάχυτη η εκφορά των νωπών φύλλων, γύρω από ένα βαθύ ορυκτό πυρήνα. Λικέρ δαμάσκηνο, σοκολάτα και μαύρο τσάι έπειτα. Το στόμα αντιστέκεται ακόμα στο χρόνο, με μέτριο+ σώμα, τονισμένη οξύτητα και ολοζώντανες τανίνες που δεν παιρνούν απαρατήρητες. Γεύση σταφίδας, αποξηραμένης φράουλας και φύλλων καπνού, σαφής ορυκτότητα και απαλή πίσσα εδώ. Όμορφο δρύινο άγγιγμα, τόσο-όσο, και πλούσια βοτανική διάσταση. Επίμονο πικάντικο τελείωμα, με θυμάρι και φαρμακευτική μενθόλη. (92/100)

Η Grande Reserve 2008 σαρωτική και καθηλωτική, σιγκινεί. Ένα κλίκ πάνω σε βάθος χρώματος από την αδελφή της, αλλά χωρίς την προχωρημένη οξείδωση, κρύβει τα χρόνια της. Η υψηλή ένταση της μύτης ορίζει πρότυπα. Μακρύς ο κατάλογος των αρωμάτων, πλήρης και λεπτομερής, περιλαμβάνει από τη μια πλευρά ευκάλυπτο, λεβάντα και φρέσκες βιολέτες, κι από την άλλη, πολυτελές δέρμα, μανιτάρια και ορυκτό πλούτο. Ανάμεσα, σύκα, φράουλες, δαμάσκηνα και βύσσινα. Το στόμα διατηρεί πιστά τη δυναμική της μύτης, με βελτιστοποιημένη δομική διαχείριση. Μέτριο+ σώμα και υψηλή οξύτητα που συνεργάζεται με την αλκοόλη. Υψηλών τόνων γεύσεις που περικλείουν όλο τον ελληνικό βοτανικό πλούτο, από τσάι του βουνού και άγριο θυμάρι ως και μεθυστικές λεβάντες. Εκλεκτή δρυς. Αποξηραμένα δαμάκηνα και μαρμελάδα φραγκοστάφυλο. Μακρά επίγευση κι έντονη, που ανακαλεί με στεντόρεια φωνή όλα τα θαυμαστά πεπραγμένα της οινικής ιστορίας. (94/100)

Εν κατακλείδι

Η μεν Νάουσα ελαφρώς καταβεβλημένη, με την πτητική της οξύτητα να την πιέζει, απαιτεί επιτόπια κατανάλωση. Αν και συγκεντρωμένη και δομικά ισχυρή ωστόσο, επικεντρώνεται στην ανάδειξη ενός κορυφαίου τερουάρ. Θαυμάσια έκφραση, σπανιότατη απόδοση. Η Grande Reserve προσπερνά με ευκολία τη στιγμή, πάνοπλη και χαρισματική, επιδεικνύει το πηγαίο ταλέντο της. Με αστείρευτο πλούτο που ενισχύει όλα τα επίπεδα, φαίνεται ακόμα αχαλιναγώγητη. Επιζητά χρόνο, τουλάχιστον μια πενταετία ακόμα! Σε κάθε περίπτωση, η παρούσα σύγκριση αφορά μια ιδιαιτέρως σπάνια συνεύρεση, στην οποία αξίζει να παραστεί κάθε φίλος του κρασιού. Βαθιά υπόκλιση και στα δύο αυτά λαμπρά κρασιά, που αποθεώνουν χωρίς ίχνος υπερβολής τη μοναδικότητα ενός μικροκλίματος παγκόσμιας κλάσης! 

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post BOUTARI NAOUSSA ’08 VS GRANDE RESERVE ’08 appeared first on Wine Taster.

Διαχρονική υπεροχή

Το παραδοσιακό στυλ της κραταιάς και βαρυσήμαντης ερυθρής κορωνίδας του εθνικού καταλόγου μας, οφείλεται αναμφίβολα στον οίκο Μπουτάρη. Στο «κάστρο» της μεγάλης οικογένειας, στα κιτάπια της ιστορικής οινοθήκης, φυλάσσεται ευλαβικά η επιτυχημένη συνταγή της χαρακτηριστικής οινοποίησης που ξεχωρίζει ευκρινώς ανάμεσα σε άλλες. Η κατεύθυνση αφορούσε ανέκαθεν την απόδοση της ποικιλίας βάσει ευρωπαϊκών προτύπων, αμιγώς παλαιοκοσμίτικης αντίληψης οινοποίηση, που εστίαζε στην ανάδειξη της φινέτσας μεν, μέσα όμως από έναν σκληροτράχηλο χαρακτήρα δε, βασική προϋπόθεση που θα εξασφάλιζε την πολυπόθητη μακρά παλαίωση. Αν η Νάουσα αποτελεί τη «μητρόπολη» του ξινόμαυρου, το Grande Reserve της Boutari, αποτελεί το ακροπύργιό της! Άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία, ατόφια έκφραση του terroir, διαχρονικός πρεσβευτής της ποικιλίας, συνεχίζει αδιάκοπα να υπερασπίζεται τα ιδεώδη της παλιάς σχολής με το σθένος του σημαιοφόρου!

Επιτομή κλασικότητας / φωτογραφία: winetaster.gr

Grande… επιδόσεις!

Βαθύ ρουμπινί χρώμα με πορτοκαλί ανταύγειες. Έντονη μύτη, αναμενόμενα οξειδωτική, στα λογικά πλαίσια της εξέλιξης, που σφύζει από εξωστρέφεια, με πλήθος αρωμάτων από λιβάνι, υπερπολυτελές δέρμα και tobacco, πελτέ τομάτας, θυμάρι, αποξηραμένη βιολέτα, νωπά φύλλα, μαρμελάδα δαμάσκηνο και διάχυτη ορυκτότητα. Μετρίου+ όγκου και οξύτητας ανάλογης, τέλεια ενσωματωμένης. Υπέροχες, φιλικές τανίνες που έχουν διανύσει μεγάλο κομμάτι της διαδρομής τους, χωνεμένες. Υψηλής έντασης ξηρό στόμα, με γεύσεις κέδρου, λιαστής τομάτας, μαρμελάδας φράουλας, φύλλων μαύρου τσαγιού και καρύκευση γλυκιάς κανέλας. Βοτανικό και ανθικό περιβάλλον βιολέτας, με γοητευτικές νύξεις πευκόμελου και πολύτιμου σανδαλόξυλου. Μακρά, γήινη επίγευση κόκκινου πιπεριού, πολυτελούς σοκολάτας και δενδρολίβανου, με ίχνη από καφέ.

Τεχνική αρτιότητα, ισορροπία και αξιοπιστία. Προφανής πολυπλοκότητα. Τέλεια ενσωματωμένοι όλοι ανεξαιρέτως οι δομικοί παράγοντες με την αρωγή του χρόνου, σε ένα συμπαγές κρασί που έχει βρει το νόημα της ύπαρξής του και αγκαλιάζει τη χρήση δρυός ανεπιφύλακτα. Κι ενώ το τελευταίο θα μπορούσε να δημιουργήσει μια σημαντική αντίφαση που θα ανέτρεπε λεπτές ισορροπίες σε βάθος χρόνου, η παρουσία ξύλου υποβόσκει συνοδευτικά και κατανέμεται δίκαια στον όγκο του κρασιού, χωρίς εξάρσεις και παραφωνίες. Ένα ξινόμαυρο, που στη παρούσα φάση του θα έφερνε σε δύσκολη θέση και το πιο καλοφτιαγμένο Barolo! Πίνεται ευχάριστα τώρα, αλλά και μετά από 2-3 χρόνια. Τιμή: άγνωστη (93/100)

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post BOUTARI GRANDE RESERVE 2010 appeared first on Wine Taster.

Το πρώτο εμφιαλωμένο ελληνικό κρασί εκφράζει πρωτίστως ιδέες. Ιδού μια ενδιαφέρουσα πτυχή της έννοιας της οινικής «κλασικότητας». Το σύνολο δηλαδή των αρχών ενός κρασιού που μας υποχρεώνουν να επιστρέφουμε σε αυτό, όχι μόνο για να ψυχαγωγηθούμε, αλλά και για να σκεφτούμε! Όπως ακριβώς συμβαίνει με ένα καλό βιβλίο που διαβάζουμε και ξαναδιαβάζουμε μέσα στα χρόνια, και κάθε φορά προσλαμβάνουμε τα νοήματά του διαφορετικά, επειδή εμείς αλλάζουμε. Αυτό φυσικά, δεν συμβαίνει με το οποιοδήποτε βιβλίο. Αντίστοιχα, δεν συμβαίνει και με το οποιοδήποτε κρασί.

ΚΑΘΕΤΗ ΔΟΚΙΜΗ

2007 / 2008 /2009

(Για την επιλογή των χρονολογημένων εσοδειών σε σειρά, παρά τη σπάνια διαθεσιμότητά τους, επιδιώχθηκε να περιλαμβάνονται αντιπροσωπευτικά δείγματα βάσει των μέσων επιδόσεων κάθε χρονιάς και έγινε χρήση καράφας 30 λεπτών για όλες ανεξαιρέτως τις φιάλες. Τα ποτήρια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα ίδια και για τα τρία κρασιά. Χρόνος δοκιμής: 01/2021)

 ΝΑΟΥΣΣΑ ΜΠΟΥΤΑΡΗ 2009

Χαμηλών τόνων μύτη και μικρής αρωματικής εμβέλειας. Μαύρο και κόκκινο φρούτο μέτριας έντασης, όπως αποξηραμένο σύκο, φράουλα και δαμάσκηνο. Ανεπαίσθητες νότες δέρματος, γης, μανιταριών και stick κανέλας τα συνοδεύουν. Έλλειψη νεύρου και δυναμισμού, προδίδουν μια δύσκολη χρονιά. Ανάλογη και η εμφάνιση στο στόμα. Το αδυνατισμένο σώμα εκτίθεται από την έλλειψη φρούτου, ενώ η υψηλή οξύτητα ξεχωρίζει ακάλυπτη. Οι επιθετικές και άγουρες τανίνες επιβάλλονται, ματαιώνοντας και την τελευταία ελπίδα ισορροπίας με την αγριάδα και την ωμότητα τους. Όλα δείχνουν πως πρόκειται για μια άσχημη χρονιά, με την πλάστιγγα να γέρνει άκομψα υπέρ των αδρών χαρακτηριστικών του κρασιού και τη σκληρότητα. (87/100)

 ΝΑΟΥΣΣΑ ΜΠΟΥΤΑΡΗ 2008

Μετά την καταιγίδα όμως, βγαίνει το ουράνιο τόξο! Μόνο έτσι μπορεί να παρομοιαστεί η μύτη που δίνει η χρονιά του 2008! Ολοκληρωμένη, πολύπλοκη και πολυτελής. Υψηλές εντάσεις από μαύρο κυρίως φρούτο, όπως μαρμελάδα βύσσινου και μύρτιλου, αλλά και φίνα μαύρη τρούφα, ελιά, πεύκο, πολυτελές δέρμα και χαρακτηριστική ορυκτότητα. Μέτριο προς γεμάτο σώμα, με αρκετό φρούτο καλής ωριμότητας να γεμίζει τον όγκο. Ελαφρώς διακριτή η υψηλή οξύτητα εδώ, αλλά με άφθονες τανίνες με πολύ μέλλον ακόμα μπροστά τους να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Μέτριας έντασης μαύρο φρούτο, όπως δαμάσκηνο και βύσσινο, διακριτικό ξύλο, πιπέρι και σοκολάτα. Επίγευση καλής διάρκειας, τανική, με μπαλσαμικές και πικάντικες νύξεις. Μια πενταετία αργότερα, θα το αναδείκνυε ακόμη περισσότερο. (90/100)

 ΝΑΟΥΣΣΑ ΜΠΟΥΤΑΡΗ 2007

Το 2007 μοιάζει με ισορροπιστής, η «φωνή της λογικής»! Τεχνικό κρασί, μιας στρωτής και τίμιας χρονιάς. Εδώ έχουμε έντονα ζωϊκή μύτη, με αρκετή δόση δερματίνης, αρκετά ξυλώδης, με παρουσία δρυός, ώριμου δαμάσκηνου, εκφραστικής βιολέτας και αποξηραμένων porcini. Η απαλή ορυκτότητα συνοδεύει τη μαγειρεμένη φράουλα, το μαύρο τσάι και τα αρώματα από φλούδες εσπεριδοειδών! Μετρίου όγκου στόμα, με απόλυτα ενσωματωμένη υψηλή οξύτητα και σχετικά πιο ώριμες τανίνες και πιο φιλικές, που κερδίζουν πόντους σε θέματα ισορροπίας. Αρκετό και το φρούτο που προσδίδει στην επένδυση του ουρανίσκου, ενώ συμβαδίζει χέρι με χέρι με το μετριασμένο αλκοόλ. Εδώ, διακρίνονται γεύσεις δαμάσκηνου, δέρματος, δρυός, πευκόμελου, αποξηραμένου τριαντάφυλλου και καπνού. Όμορφο σοκολατένιο τελείωμα επίμονης επίγευσης θυμαριού. Ισορροπία, καλή δομή και εκφραστικότητα, όλα είναι εδώ. Πίνεται τώρα και ιδανικά μετά από 2 χρόνια. (91/100)

Συμπεράσματα

Αν όχι ελάχιστα, τότε σίγουρα είναι λίγα αυτά τα κρασιά που μπορούν να προσφέρουν ανάλογη εμπειρία με τέτοιο δείκτη αξίας-τιμής. Καθαρόαιμα ξινόμαυρα, που αποτελούν σίγουρα εκπρόσωπο της ποικιλίας. Σε κάθε περίπτωση, η λεπτότητα και η φινέτσα κερδίζουν τις εντυπώσεις. Το καλωσόρισμα της μύτης στο άνοιγμα τους, κρύβει προσώρας την ηλικία τους, αν εξαιρεθούν οι ορατές χαρακτηριστικές πινελιές αρωμάτων εξέλιξης, αλλά και το κοινό εξελιγμένο τους χρώμα. Η διαχείριση των τανινών παραμένει η αχίλλειος φτέρνα τους, καθώς τις περισσότερες φορές η αφθονία τους περισσεύει, αλλά κυρίως διακρίνονται για την ξηρότητά τους. Μπορεί να δικαιολογείται πλήρως η εικόνα αυτή σε αυτήν την κατηγορία τιμής, αλλά θα τα αδικήσει αν κι εφόσον αυτά παλαιωθούν περαιτέρω. Μια δυνατότητα που επιβεβαιώνει τόσο η ποσότητα των τανινών τους, όπως και η υψηλή οξύτητα τους. Μέχρι δηλαδή να εξημερωθούν οι πληθωρικές τανίνες, ελλοχεύει ο κίνδυνος το μετρημένο φρούτο να έχει υποχωρήσει. Εντυπωσιακή ωστόσο είναι η επιτυχία της αποτύπωσης του terroir ξεκάθαρα, ενώ φαίνεται να διατηρείται πιστά η παραδοσιακή προσέγγιση που ανέκαθεν τα διέπει. Αναμφιβόλως, από τα τιμιότερα ερυθρά κρασιά για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική περιουσία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΚΑΘΕΤΗ ΔΟΚΙΜΗ: ΝΑΟΥΣΣΑ ΜΠΟΥΤΑΡΗ 2007/2008/2009 appeared first on Wine Taster.

Η ποικιλία του ξινομαύρου έχει φανατικούς φίλους κι εχθρούς, όπως κάθε έντονη προσωπικότητα άλλωστε. Δύσκολα ισορροπεί ο μετριοπαθής μαζί της, ταιριάζει όμως με τον πιο αποφασιστικό της παρέας. Με το ηγετικό της σθένος και κάτω από το αιχμηρό της βλέμμα, στενεύουν τα περιθώρια για αμφιλεγόμενες προσεγγίσεις. Γνωστή για την αυστηρότητά της, δίνει κρασιά ανώτερου αρωματικού προφίλ, σπάνιας ράτσας και απαράμιλλης φινέτσας. Κρασιά με ατσάλινη δομή, που συμβαδίζουν αρμονικά με τον χρόνο, ενώ με την αρωγή του μεταμορφώνονται σε ευγενείς που αψηφούν τη φθορά. Ο χρόνος για το ξινόμαυρο κυλά αργά, νωχελικά και διστακτικά, συνοδεύει αυτή τη μεγάλη ποικιλία χωρίς να της επιβάλλεται. Την αγγίζει χωρίς να τη θίγει. Αν υπάρχει μια ελληνική ποικιλία που νικά τον χρόνο, αυτή είναι σίγουρα η σιδηρά ποικιλία του ξινομαύρου.

Η γήινη, συλλεκτική Ράμνιστα 1995 / φωτογραφία: winetaster.gr

Ράμνιστα η ιστορική

Πιο τυπικό από οποιοδήποτε άλλο κρασί της περιοχής, ταυτισμένο αναμφιβόλως με τον πυρήνα της γενέτειρας του παραδοσιακού ξινομαύρου, αυτό το κρασί υπεροχής. Το πρώτο κρασί φιλοτεχνημένο δια χειρός Γιάννη Μπουτάρη, όταν πατούσε στα δικά του πόδια στο νεοσύστατο τότε κτήμα Κυρ Γιάννη. Η πρώτη εμφιάλωση ράμνιστας έλαβε χώρα εν έτει 1994, όποτε και ξεκίνησε να ρέει αβίαστα το μελάνι της ιστορίας. Με την αμέσως επόμενη σοδειά στο ποτήρι, η συγκίνηση δεν κρύβεται. Κάθε επαφή με το κρασί αυτό, επικοινωνεί με τη μεγάλη ιδέα του σπουδαίου αυτού δημιουργού, που τόλμησε να μεταμορφώσει τον τρόπο αντίληψης του κοινού για το κρασί εν Ελλάδι. Ένωσε, ενέπνευσε, μεγαλούργησε. Με τη ράμνιστα πλοηγό, το ταξίδι στον πολιτισμό συνεχίζεται. 

Αυτά και ακόμη περισσότερα συμβολίζει το σπουδαίο αυτό κρασί που τιμά την παράδοση. Κάθε ανακίνηση και μια ανασκόπηση του ένδοξου παρελθόντος. Η Ράμνιστα του Κυρ Γιάννη έμελλε να κάνει γνωστή τη Νάουσα στο εξωτερικό και αναδείχθηκε άξιος πρεσβευτής της ποικιλίας. Κάθε παλαιά εκδοχή της, προικισμένη μοναδικά από την επίδραση του χρόνου, φέρνει εγγύτερα το σύμβολο της αναγέννησης του ελληνικού κρασιού. Κάθε παρόμοια δοκιμή δε, που ομοιάζει με ασπασμό στα κτερίσματα του σύγχρονου πολιτισμού, φωτίζει τα οράματα των ανθρώπων του κρασιού, που με αυταπάρνηση και πείσμα έχτισαν το νέο ελληνικό κρασί για το οποίο είμαστε όλοι περήφανοι σήμερα.

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

Μέτριας έντασης γκρενά χρώμα με κεραμιδί ανταύγειες. Έντονη κι εξελιγμένη μύτη, με δυναμικά ζωϊκά αρώματα στην αρχή όπως του δέρματος, διαδεχόμενα από ανθικές πινελιές, μαρμελάδες τομάτας, αγριοφράουλας κι ελιάς, μαζί με φλούδες εσπεριδοειδών και με αξιοσημείωτο βάθος που ορίζει η χαρακτηριστική ορυκτότητα. Το γήινο στοιχείο των φρέσκων μανιταριών έντονα παρόν, αγκαλιάζει περίτεχνα τα αρώματα παλαιωμένου πολυτελούς ξύλου και τις απαλές μπαλσαμικές νύξεις. Ξηρό στο στόμα, μετρίου όγκου και υψηλής οξύτητας. Άφθονες οι τανίνες, εντυπωσιακά ζωντανές ακόμα(!), έτσι που να διακρίνονται εμφανώς. Κι εδώ τονίζεται το ζωϊκό στοιχείο του δέρματος, το τσάι earl grey, το γαρίφαλο και γεύσεις αποξηραμένων κόκκινων μούρων του δάσους, όπως cranberries, αλλά και λιαστής τομάτας. Όλα αυτά, οδηγούν σε μακρά βοτανική και σοκολατένια επίγευση, με τη δρυ να εναλλάσσεται με το γλυκό καπνό και τη νωπή γη.

Ρουστίκ ξινόμαυρο που φαίνεται ξεκάθαρα πως αποτέλεσε έναν από τους ιδρυτές αυτού του στυλ, των λεγόμενων «παραδοσιακών». Ταυτόχρονα, αποτελεί κι ένα ιστορικό κειμήλιο της σημαντικής σχολής της Νάουσας, αλλά και της παρακαταθήκης του Γιάννη Μπουτάρη και της οικογένειας του. Ένα κρασί που συγκινεί με την κράση του, ζωντανή και χειροπιαστή απόδειξη της αέναης εξέλιξης! Η ελάχιστη αυτή αναφορά κλείνει ως φόρος τιμής στους κόπους και στις αγωνίες όλων αυτών των σπουδαίων ανθρώπων που ανέδειξαν το ξινόμαυρο σε μια μεγάλη ποικιλία διεθνούς κύρους!

Χρόνος δοκιμής: 11/2020

Αξιολόγηση: 92/100

PAIRING

Τραχανάς σαν ριζότο, με μπουκιές από αρνί, λιαστή τομάτα και καπνιστή πάπρικα.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ ΡΑΜΝΙΣΤΑ 1995: ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΟΣ ΘΡΥΛΟΣ appeared first on Wine Taster.