Λέγεται πως κατέχει κανείς τους κανόνες, όταν μπορεί να τους υπερβεί. Όταν δηλαδή βαστά γερά τα ηνία των αποφάσεων του και παρεκκλίνει συνειδητά της πεπατημένης οδού. Τότε έχει διαμορφώσει το προσωπικό του ιδίωμα, τότε χαράζει το δικό του μονοπάτι, τότε προτείνει άφοβα τις ιδέες του, αναλαμβάνοντας κάθε ευθύνη. Αυτή η ιδιομορφία είναι αρκετή για πάσα διαφοροποίηση από την όποια επανάληψη (όσο ασφαλής κι αν είναι αυτή), και είναι το όχημα της ανεξαρτησίας. Μια κατάσταση δηλαδή, ικανή και αναγκαία, ώστε να γεννηθεί ένα γυμνασμένο θρακιώτικο ασύρτικο!

Αυτοί εν συντομία ήταν οι συνειρμοί που προκλήθηκαν, όταν ήρθε ως την μύτη το ασύρτικο των ανατολικών αμπελώνων. Όταν αποφασίζει ένα  στεριανό κτήμα να ασχοληθεί με το ασύρτικο τι σκέφτεται άραγε; Ο χώρος της διαδεδομένης ποικιλίας, μοιάζει αρκούντως ερμηνευμένος πια, πλήρης και με το ανάλογο εκτόπισμα, αναφερόμενοι κυρίως στην ευρέως γνωστή επιτυχία της νησιωτικής κλάσης της. Κι όμως, ο όποιος εφησυχασμός (και για την Σαντορίνη ακόμα) μπορεί να αποδειχθεί επίφοβος για τη συνέχεια, έτσι και για οποιονδήποτε τολμά να δημιουργεί, η πρόκληση είναι διαρκής και οι απαιτήσεις ανάλογες. Όταν το ζητούμενο ανανεώνεται διαρκώς, οι κανόνες φαίνονται πενιχροί για την κατάκτηση μιας νέας έκφρασης.

Ανάμεικτη η έκπληξη με τη χαρά μας, συνόδευσαν αυτή την δοκιμή. Ένα ασύρτικο που δεν επιχειρεί να ερμηνεύσει ακόμη μια φορά την διάσημη ποικιλία, αλλά την αποδίδει με φυσικότητα κι αυθεντικότητα, επενδύοντας σε χαρακτήρα. Μια δοκιμή αρκεί για να σιγουρευτεί κανείς, πως όσο κι αν φοβίζει η εξέλιξη, τίποτε δεν τη σταματά, ενώ το τέλος έρχεται, μόνο αν το αποδεχθούμε.

φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

Μέτριας έντασης χρυσό χρώμα. Ιδιάζουσα μύτη, τονισμένων εντάσεων. Κυρίαρχες είναι σε πρώτο πλάνο οι οξειδωτικές νύξεις κι άφθονο αμύγδαλο, μαζί με ενδιαφέροντα αρώματα πικάντικων ζυμών, βρώμης και ξηρών καρπών, σε ορυκτό φόντο βενζίνης και διακριτικού ξύλου. Υπερώριμα εσπεριδοειδή όπως κίτρο, κυδώνι και γκρέιπφρουτ, επικρατούν μαζί με ώριμο γιαρμά, κυκλωμένα από βαριά ώριμα άνθη και κρεμώδη αίσθηση. Ξηρό και πλούσιο στο στόμα, με συνοχή και συμπύκνωση, με το υψηλό αλκοόλ άψογα χωνεμένο στο σύνολο κι όμορφα ισορροπημένο με την τονισμένη οξύτητα. Εδώ, γευόμαστε ώριμο περγαμόντο, έλαια κίτρου και γλυκολέμονου, μαζί με κόρα ψωμιού κι αμυγδάλου. Απαλές νότες δρυός και καπνού, συνοδεύονται από ορυκτή κιμωλία, οδηγώντας σε αξιόλογης διάρκειας οξειδωτική επίγευση κρεμώδους υφής.

Ένα ασύρτικο απαλλαγμένο από το φορτίο της αγωνίας να αποδείξει την αξία του. Η γοητεία του έγκειται ακριβώς στο γεγονός πως επικεντρώνεται στην γνησιότητα της εκφοράς του. Δουλεμένο κι ευρηματικό, με προσωπικό στυλ και άνεση, συστήνεται χωρίς περιστροφές. Ευθύ, δυναμικό και πληθωρικό, μιλά καθαρά και μας κοιτά στα μάτια. Πίνεται τώρα, στους 10 βαθμούς, μετά από εικοσάλεπτη παραμονή σε καράφα.

Χρόνος δοκιμής: 11/2020

Αξιολόγηση: 90/100

PAIRING

Ψητό χοιρινό με σάλτσα μουστάρδας.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική περιουσία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ANATOLIKOS VINEYARDS FINE ASSYRTIKO 2018 appeared first on Wine Taster.

Πολλές φορές, είναι πράγματι δύσκολο να συλλάβουμε την πορεία ενός κρασιού μέχρι να βρεθεί στο ποτήρι μας. Από ορισμένους αυτό καλείται μαγεία, από άλλους μυστήριο. Το γεγονός πως το κρασί δημιουργείται για να μας ταξιδεύει, αρκεί. Αρκεί να σκεφθούμε όλες εκείνες τις φορές που δοκιμάζουμε κρασιά από τόπους που δεν επισκεφτήκαμε ποτέ κι όμως, νιώθουμε το αντίθετο. Με αυτές τις σκέψεις να μας συντροφεύουν, τι θα λέγατε να ταξιδέψουμε στον βορειότερο παραθαλάσσιο αμπελώνα της χώρας, στα Άβδηρα της μακρινής Ξάνθης;

Ακολουθώντας τον αέρα που φυσά πάνω από τους άνυδρους θρακιώτικους λόφους των Αβδήρων, δροσεροί, ανακουφιστικοί άνεμοι για τα αμπέλια, μας οδηγούν ως τη γη που ανδρώνεται το πολύφημο λημνιό. Μια ιστορική ποικιλία, γνωστή από την αρχαιότητα ακόμα, γίνεται εκφραστής ενός εξαιρετικού μικροκλίματος. Με το βλέμμα του αμπελώνα στραμμένο προς το θρακικό πέλαγος, σε απόσταση τόσο κοντινή που να αισθάνεται τη θαλασσινή αύρα του, η αμμώδης γη συνομιλεί μαζί του σε μια τοπική διάλεκτο που διασώζεται μες στις φιάλες των αμπελώνων του ανατολικού. Εδώ λοιπόν μπορείς να πιστέψεις πως ταξίδεψες, αν έτυχε να δοκιμάσεις μία από τις καλύτερες εκφράσεις από λημνιό. Μια «μαγική» φιάλη είναι αρκετή για να γίνεις μάρτυρας της αλήθειας ενός αυθεντικά όμορφου κρασιού. Μετά από αυτό, οι δρόμοι ανοίγονται για κάθε είδους ταξίδι, με μοναδική απαίτηση το αγαπημένο σας ανοιχτήρι κρασιού…!

φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

(2017)

Μέτριας έντασης ρουμπινί χρώμα. Μύτη τονισμένων εντάσεων, με ζουμερό ώριμο βύσσινο και κόκκινο κεράσι, έντονο το δέρμα και τα περάσματα φρεσκοτριμένου πιπεριού, αλλά και πανέμορφη λεβάντα, αποξηραμένο φασκόμηλο και ρίγανη του βουνού. Ξηρό στο στόμα, πληθωρικό, αλλά με τονισμένη οξύτητα να το ισορροπεί τέλεια και το υψηλό αλκοόλ να ενσωματώνεται άψογα χωρίς να διακρίνεται ποσοτικά. Μέτριας ποσότητας τανίνες, αλλά άριστης ποιότητας, στρογγυλές και νόστιμες. Υπέροχες φρέσκες γεύσεις κι εδώ, περισσότερο ανθικές, γλυκών μπαχαρικών, με τα όμορφα κόκκινα φρούτα της μύτης και τα αρωματικά αποξηραμένα βότανα της ελληνικής γης. Επίμονη επίγευση καλής διάρκειας, φρουτώδης και ελαφρώς πικάντικης.

Ένα λημνιό με έντονη προσωπικότητα, που πατά όμως στις μύτες των ποδιών του. Μοντέρνα προσέγγιση που βγάζει το φρούτο μπροστά, όμορφα ωριμασμένο και με καθαρότητα έκφρασης. Το βαρέλι εντελώς χωνεμένο δεν διακρίνεται καν, παρά το γεγονός ότι το κρασί ωριμάζει για 12 μήνες σε παλιά βαρέλια. Έτσι κερδίζει η ίδια η ποικιλία που πρωταγωνιστεί εδώ και οι λεπτές τεχνικές που προσφέρουν στην αυθεντικότητα του αποτελέσματος, όπως η χρήση γηγενών ζυμών, αλλά και οι φίνες λάσπες μαζί με τις οποίες ωριμάζει το κρασί. Κομψότητα κι αρωματική φινέτσα, συνδυασμένες με ατσάλινη πανοπλία.

Χρόνος δοκιμής: 08/2020

Αξιολόγηση: 91+/100

PAIRING

Spaghetti bolognese με αρνίσιο κιμά.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ VINEYARDS: ΤΟ ΛΗΜΝΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ appeared first on Wine Taster.