Στην κορύφωση της ρέμβης, εκεί που το καλοκαίρι γιορτάζει, δε χωρούν αμφιβολίες. Κι αυτό γιατί τότε, όλα φαίνονται πως ακυρώνονται, πως αναβάλλονται πρόσκαιρα για λόγους ανωτέρας βίας. Το καλοκαίρι είναι ελευθερία, ανακούφιση, λύτρωση. Και στην ελευθερία δε χωρούν δεύτερες σκέψεις, παραδίνεσαι άνευ όρων. Σχέδια, ποια σχέδια, τα σχέδια προδίδονται. Ο χειμώνας είναι ένα τέτοιο σχέδιο. Αν ζήσεις, έζησες. Έτσι ζουν εδώ, έτσι ζούμε. Κι έτσι αδειάζει το μυαλό, ερημώνουν τα αδιέξοδα στενά του (ευτυχώς) και τα ποτήρια γεμίζουν κουράγιο. Γεμίζουν ιστορίες ανείπωτες, ματαιωμένες εξομολογήσεις και όνειρα σε αναμονή.

Η ζωή αργεί τότε, το κρασί μεστό, οι θολές αναμνήσεις όσων πέρασαν, σκηνές που μιμούνται οι αλλόκοτες τοιχογραφίες του μπαρ. Ο εμπνευσμένος εραστής της ζωής, ο ταξιδευτής, ξέρει πως ο σκεπτόμενος πότης πίνει πάντα μόνος τη μεγάλη ώρα. Χωρίς ποτέ να είναι μόνος. Ανοιχτοί λογαριασμοί με έναν εαυτό γνωστό και άγνωστο, φίλο κι εχθρό, όλοι αυτοί κάθονται στο τραπέζι του. Σιωπηλός κοιτά το ποτήρι του στο βάθος του άδειου μπαρ, μια καβαφική φιγούρα θαρρείς, ψελλίζοντας: όσο κι αν τρέχεις φίλε, τη ζωή δεν την προσπερνάς. Έπειτα ο γλυκός πόνος, ο πόθος, εκείνη, ο ταλαντούχος μπάρμαν – εξομολογητής. Σιωπή. Η σιωπή είναι ιερή, πρέπει να σκεφτείς καλά τι θα βάλεις δίπλα της.

φωτογραφία: winetaster.gr

Κάπου στον ιταλικό βορρά, ορκισμένος νομάς, flâneur, παντού τόπος. Μαζί κι εκείνοι που χαμογέλασαν χωρίς λόγο στα δύσκολα. Όλοι μοιράζονται το ίδιο ποτήρι, χωρίς να έχουν ιδέα πού βρίσκονται, ενώ η γη δεν τους χωρά. Απέραντος ο κόσμος για να τον μάθουμε, αλλά και μικρός για να μην ταξιδέψουμε. Μαζί και οι περαστικοί. Η παρέα η αποψινή τολμά να ζει χωρίς να ελπίζει μάταια. Το αλκοόλ ζεσταίνεται από τη νύχτα. Μια ανάμνηση είναι ήδη κι αυτό. Ο χρόνος πάντα εδώ, αναδεύει μποέμικα cocktails μυστικών συνταγών. Δεν υπάρχει τίποτα πιο τραγικό από την ανθρώπινη επίγνωση όταν ο χρόνος της επιτίθεται.

Το βλέμμα προσπερνά πλουμιστές ετικέτες, περίτεχνες χρυσοτυπίες, μεθυστικές αλληγορίες, κρασιά θελκτικά πάσης φύσεως. Λιγοστά τα φώτα ασορτί. Αν φθάσεις στον προορισμό, το ταξίδι τελειώνει. Παραδίπλα, ο Χέμινγουεϊ ήδη παραπατά. Όταν χάνουμε κι ας ξέρουμε, πονάει. Η νύχτα η ζεστή, η μόνη συντροφιά. Μια πρόποση στο κενό, με το βλέμμα μετέωρο, είναι ακόμα καλοκαίρι…

Ο εμπνευσμένος εραστής της ζωής, ο ταξιδευτής, ξέρει πως ο σκεπτόμενος πότης πίνει πάντα μόνος τη μεγάλη ώρα. Χωρίς ποτέ να είναι μόνος.

φωτογραφία: winetaster.gr

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΤΗ appeared first on Wine Taster.

Ο Φαίδων Δερνίκος, sommelier του 67 Pall Mall, του διεθνούς φήμης member’s wine club του Λονδίνου, μιλά στο winetaster και στο Δημήτρη Βίγλη για τη διαδρομή του, τις προκλήσεις, αλλά και τη θέση του ελληνικού κρασιού στη βρετανική πρωτεύουσα.

H οινοχοΐα δεν αποτελεί μία βατή εστιατορική ειδικότητα. Πρόκειται για μια σύνθετη ειδίκευση και άκρως απαιτητική, που η άσκησή της βιώνεται σαν είδος ακροβασίας. Απαιτείται ψυχραιμία σε ακραίες συνθήκες πίεσης, κορυφαίες σφαιρικές γνώσεις και γρήγορα αντανακλαστικά. Αυτά δε, πρέπει να εφαρμόζονται με ρυθμό, πηγαία ευγένεια και με μια ήρεμη δύναμη που να κερδίζει την εμπιστοσύνη του φιλοξενούμενου. Όσα δηλαδή αποπνέει ο Φαίδωνας με το πρόσωπό του, αρκετά για να τον θυμάται κανείς με το μικρό του όνομα. Ο λόγος στους θεματοφύλακες του οινικού μας πολιτισμού: Φαίδων Δερνίκος.

– Sommelier στο 67 Pall Mall του Λονδίνου. Πώς οδηγηθήκατε ως εδώ;

Τα τελευταία 5 χρόνια εργαζόμουν στο εστιατόριο Funky Gourmet και όταν αυτό έκλεισε για να προετοιμάσει τον καινούργιο του χώρο στο κτήριο του Hilton Αθηνών, αναζήτησα καινούργιες επαγγελματικές εμπειρίες που θα με βοηθούσαν να εξελιχθώ περαιτέρω. Έτσι στράφηκα στο Λονδίνο. Το 67 Pall Mall το γνώριζα πριν έρθω εδώ φυσικά. Πιστεύω ότι για τους επαγγελματίες και μη του κρασιού είναι ο “παράδεισός” τους! Έτσι αποφάσισα να μιλήσω με τον Terry Κανδύλη, όπου εργαζόταν ως Head Sommelier στο club και γνωριζόμασταν από παλιά. Από τη στιγμή που μου είπε ότι είναι στην αναζήτηση καινούργιων ατόμων πάνω στο κρασί, ήξερα ότι αυτό είναι το μοναδικό μέρος στο οποίο με ενδιέφερε να εργαστώ, το καλύτερο private wine club του Λονδίνου! 

– Πότε καταλάβατε πως το κρασί θα σας καθορίσει επαγγελματικά;

Η προσωπική μου ιστορία πάνω στο κρασί ξεκίνησε από το τμήμα Οινολογίας και Τεχνολογίας ποτών του ΤΕΙ Αθήνας. Τα πρώτα χρόνια για να πω την αλήθεια δεν είχα δώσει την απαραίτητη σημασία στη σχολή και βασικά δεν ήξερα πολύ καλά ποιο είναι το αντικείμενο της για να είμαι ειλικρινής. Όμως μετά το δεύτερο χρόνο άρχισα να ασχολούμαι πιο ενεργά και παρακολουθώντας περισσότερα μαθήματα, κάτι ξεκίνησε να με τραβάει πάνω στο κρασί. Στην πορεία συμμετείχα σε δυο τρύγους ώστε να δω και το πρακτικό κομμάτι της σχολής, μια διαδικασία που πραγματικά με γοήτευσε. Βέβαια, μέσα από τη συγκεκριμένη εμπειρία, διαπίστωσα ότι το κομμάτι της παραγωγής είναι ένα πραγματικά κλειστό επάγγελμα για να μπεις και να μπορέσεις να αναπτυχθείς. Στη συνέχεια, τελειώνοντας τη σχολή και παράλληλα δουλεύοντας στο κομμάτι της εστίασης, ανακάλυψα την αγάπη μου για την οινοχοΐα. Έτσι ξεκινώντας από το εστιατόριο Scala Vinoteca και δίπλα σε καταξιωμένους ανθρώπους του κρασιού, πήρα το “βάπτισμα του πυρός”. Στην πορεία άρχισα να το καλλιεργώ μέσα από το WSPC και το CMS που με βοήθησαν αρκετά να πάρω τα πρώτα μου εφόδια για να ξεκινήσω την πορεία μου. Πλέον τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους, το κρασί είναι στην καθημερινότητα μου και κάθε μέρα ανακαλύπτω ένα καινούργιο κομμάτι του.

– Μιλήστε μας για το concept του 67 Pall Mall.

Το concept του 67 Pall Mall είναι πραγματικά μοναδικό και πρωτοποριακό. Είναι ένα private wine club που στελεχώνεται από μια ομάδα από 17 sommeliers, με επικεφαλής ως wine director τον Mr Ronan Sayburn (CEO of Court of Master Sommelier). Το club έχει μέλη απ’ όλο τον κόσμο που πληρώνουν ετήσια συνδρομή ώστε να απολαμβάνουν εξαιρετικά masterclasses καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους από την αφρόκρεμα της οινικής σκηνής παγκοσμίως. Ακόμη μπορούν να δοκιμάσουν κρασιά από όλο τον κόσμο κυριολεκτικά (!),  με περισσότερες από 5000 ετικέτες κρασιών, εκ των οποίων οι 800 είναι διαθέσιμες και σε ποτήρι, ενώ τα μέλη μας έχουν τη δυνατότητα αποθήκευσης των κρασιών τους στο ειδικά διαμορφωμένο κελάρι του club. Τέλος, να σας ενημερώσω ότι ένα δεύτερο 67 Pall Mall ετοιμάζεται στη Σιγκαπούρη, όπου αναμένεται να τραβήξει όλα τα βλέμματα…

67 Pall Mall, λέσχη διεθνούς φήμης / φωτογραφία: winetaster.gr

– Πώς είναι μια τυπική ημέρα για έναν Sommelier των καθηκόντων σας;

Μια τυπική ημέρα ενός οινοχόου πιστεύω ότι πρέπει να περιλαμβάνει πολλά πράγματα. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο ένα πρωινό ξύπνημα, το οποίο να συνδυάζεται με σωματική άσκηση και στη συνέχεια ενημέρωση κυρίως μέσω διαδικτύου για τα νέα πάνω στο κρασί που “τρέχουν” συνεχώς. Έπειτα είναι το κομμάτι του διαβάσματος, που μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσα από μια γευσιγνωσία, είτε με το φρεσκάρισμα μιας οινικής χώρας, που πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνεται σε καθημερινή βάση. Το τελευταίο κομμάτι, αλλά εξίσου σημαντικό, είναι αυτό του εστιατορίου, όπου εκεί πρέπει να κάνεις το καλύτερο δυνατό σέρβις καθημερινά και να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις των καλεσμένων σου, ώστε να ευχαριστηθούν και να περάσουν όσο το δυνατόν καλύτερα.

– H θέση του ελληνικού κρασιού στη συνείδηση των Λονδρέζων;

Το ελληνικό κρασί στο Λονδίνο θεωρώ ότι έχει αρκετό δρόμο να διανύσει ακόμα, αν και σίγουρα τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά σημαντικά βήματα προόδου που έχουν ανεβάσει το ελληνικό κρασί στο εξωτερικό. Ακόμα όμως δεν είναι η πρώτη επιλογή τους (ή από τις πρώτες) όταν είναι να επιλέξουν κάποιο κρασί από τη λίστα. Βέβαια, η Αγγλία είναι από τις πρώτες χώρες σε κατανάλωση γαλλικών κρασιών παγκοσμίως, οπότε ομολογουμένως η Ελλάδα έχει έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Ωστόσο, η άποψή μου είναι ότι μέσα στα επόμενα χρόνια το ελληνικό κρασί θα ανέβει ακόμα περισσότερο στις προτιμήσεις τους.    

“Το ελληνικό κρασί στο Λονδίνο θεωρώ ότι έχει αρκετό δρόμο να διανύσει ακόμα, αν και σίγουρα τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά σημαντικά βήματα προόδου που έχουν ανεβάσει το ελληνικό κρασί στο εξωτερικό.”

– Oι αντιδράσεις του κοινού σας όταν δοκιμάζει ελληνικό κρασί;

Πολύ συχνά, σχεδόν καθημερινά, τα μέλη μας ζητούν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, μέσω μιας “τυφλής” δοκιμής. Τότε φροντίζω σχεδόν πάντα ένα από τα κρασιά που θα επιλέξω να είναι ελληνικό και στο τέλος που γίνεται η αποκάλυψη των κρασιών συχνά εκπλήσσονται ευχάριστα μαθαίνοντας πως το συγκεκριμένο κρασί προέρχεται από την Ελλάδα. Στη συνέχεια με ρωτάνε να μάθουν περισσότερα για την περιοχή στην οποία καλλιεργείται, πληροφορίες σχετικά με την ποικιλία και πού μπορούν να το βρουν στην αγορά.

– Αν έπρεπε να περιγράψετε την Ελλάδα με 3 κρασιά, ποια θα ήταν αυτά;

Εάν ήταν να περιγράψω την Ελλάδα θα επέλεγα καλύτερα 3 ποικιλίες. Μία θα ήταν σίγουρα το Ασύρτικο, μια ποικιλία πρεσβευτής για το ελληνικό κρασί στο εξωτερικό και που πραγματικά θυμίζει το ελληνικό καλοκαίρι. Στη συνέχεια, θα επέλεγα το Ξινόμαυρο από τη βόρεια Ελλάδα, μια ποικιλία με εξαιρετική προοπτική εξέλιξης που πραγματικά μπορεί να γοητεύσει τον καθένα με την πολυπλοκότητα των αρωμάτων της και τη δομή της, ειδικά όταν παλαιώσει. Σαν τρίτη επιλογή, θα διάλεγα το Αγιωργίτικο από το εξαιρετικό terroir της πατρίδας του, τη Νεμέα, που μπορεί να δώσει πολλά και διαφορετικά στυλ κρασιών και δε γίνεται να σε αφήσουν ασυγκίνητο αν σου αρέσει το πραγματικά καλό κρασί.

– Πώς διαβλέπετε το μέλλον του ελληνικού κρασιού στη νέα δεκαετία;

Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό κρασί τα τελευταία χρόνια έχει συνεχώς ανοδική πορεία. Αυτό έχει ξεκινήσει φυσικά από τους παραγωγούς, που πλέον δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην ποιότητα του κρασιού που θα φτιάξουν παρά στην ποσότητα. Συνεχίστηκε με τη σημαντική υποστήριξη των Ελλήνων καταναλωτών κατά την περίοδο της κρίσης, οι οποίοι στράφηκαν μαζικά στα ελληνικά προϊόντα. Ενδεχομένως λόγω του Covid-19 τα πράγματα να πάνε λίγο πίσω, αλλά πιστεύω ότι η δυσκολία αυτή θα ξεπεραστεί σχετικά γρήγορα και η πορεία του ελληνικού κρασιού θα συνεχιστεί ανοδικά. Είμαι αισιόδοξος για το μέλλον του ελληνικού κρασιού και πιστεύω ότι σίγουρα θα έχει μία θέση μέσα στον παγκόσμιο οινικό χάρτη.

Λονδίνο, μία από τις σημαντικότερες αγορές του κόσμου / φωτογραφία: winetaster.gr

– Ποιες επιρροές τροφοδοτούν τη δημιουργικότητα σας γαστρονομικά;

Το κομμάτι του κρασιού είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γαστρονομία. Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο. Μέσα από διάφορα εστιατόρια που έχω περάσει και μετά από την επαγγελματική μου εμπειρία στο εστιατόριο Funky Gourmet που συνεργάστηκα με δύο εξαιρετικούς chefs, έχω πάρει αρκετή “τροφή” ώστε να εξελιχθώ γαστρονομικά. Παράλληλα όμως, παρακολουθώ και τη διεθνή γαστρονομική σκηνή και προσπαθώ συχνά να επισκέπτομαι όσο το δυνατόν περισσότερα εστιατόρια, για να ανακαλύπτω καινούργιες γεύσεις, μοναδικά food & wine pairings και διαφορετικές προσεγγίσεις στο κομμάτι της εστίασης.

– Ιδανικό food & wine pairing στο εστιατόριο, οι προκλήσεις;

Για μένα δεν υπάρχει ένα ιδανικό food & wine pairing. Υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες να ακολουθήσεις ώστε να σε οδηγήσουν σε ένα καλό αποτέλεσμα, αλλά από εκεί και πέρα πρέπει να αφήσεις τη φαντασία σου και το μυαλό σου ελεύθερο, ώστε να βρεις το ιδανικό για σένα ταίριασμα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις το ιδανικό food & wine pairing είναι υποκειμενικό. Φυσικά, πάντα υπάρχουν και οι προκλήσεις, π.χ. ένα “δύσκολο” πιάτο που μπορεί να περιέχει έναν ή περισσότερους “wine killers”, τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι απλά να σκεφτείς “out of the box”.

– Τι θα θέλατε να θυμάται ο φιλοξενούμενός σας την επόμενη μέρα της επίσκεψής του στο 67 Pall Mall;

Στο 67 Pall Mall επειδή δουλεύει με μέλη, γνωρίζουν εκ των προτέρων τι να περιμένουν από εμάς σε κάθε τους επίσκεψη: μια ομάδα από sommeliers με υψηλές γνώσεις, μια εκτενή λίστα κρασιού και μια comfort λίστα φαγητού. Βέβαια, πολλοί πελάτες είναι σχεδόν σε καθημερινή βάση στο club και αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα για μας, το οποίο κερδίζουμε με το να έχουμε το ίδιο σταθερό καλό σέρβις κάθε μέρα, χωρίς σκαμπανεβάσματα. Στόχος μας είναι το κάθε μέλος ξεχωριστά να απολαμβάνει μέχρι και την τελευταία σταγόνα από το κρασί του, ώστε την επόμενη μέρα να μπορεί να διηγηθεί την εξαιρετική βραδιά που πέρασε.

Η μητρόπολη που διψά για ύψη / φωτογραφία: winetaster.gr

– Ποια η γνώμη σας για τα natural wines;

Τα natural wines πλέον αρχίζουν να αποκτούν υπόσταση, πρόσφατα αναγνωρίστηκαν νομοθετικά από τη Γαλλία και πιστεύω ότι θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό ώστε να δημιουργηθεί μια ξεχωριστή κατηγορία για τα συγκεκριμένα κρασιά. Φυσικά, όπως και σε άλλες κατηγορίες κρασιών, έτσι και σε αυτή, υπάρχουν κρασιά που μου αρέσουν πολύ και άλλα που προσωπικά δεν μου ταιριάζουν, καθώς για τα γούστα μου είναι αρκετά σκληροπυρηνικά. Ανεξάρτητα όμως από την προσωπική μου προτίμηση, είναι μια κατηγορία κρασιών με πάρα πολύ ενδιαφέρον.

 – Αν οινοποιούσατε ένα και μοναδικό κρασί, πώς θα ήταν αυτό;

Να πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί ποτέ αυτό το ενδεχόμενο. Πιστεύω θα έφτιαχνα ένα κρασί που θα άρεσε πρώτα από όλα σε εμένα, με βάση το προσωπικό μου γούστο και προτιμήσεις και στη συνέχεια θα περίμενα να δω αν θα έχει και την ανάλογη ανταπόκριση από τον κόσμο. Ελπίζω ναι! Δε ξέρω αν θα διάλεγα ένα συγκεκριμένο στυλ κρασιού, αλλά απλά ένα πραγματικά καλοφτιαγμένο κρασί.

– Bordeaux ή Βουργουνδία;

Αυτή είναι μια πραγματικά δύσκολη ερώτηση! Αγαπώ και τις δύο περιοχές πολύ και πραγματικά φτιάχνουν εξαιρετικά κρασιά. Πιστεύω ότι έχει να κάνει καθαρά με τη στιγμή και το φαγητό που συνοδεύουν. Τα κρασιά του Bordeaux σε γοητεύουν με την πληθωρικότητα τους, με την ένταση και την πολυπλοκότητα τους και ειδικά με το πέρας των χρόνων μπορούν να σε αφήσουν άναυδο. Από την άλλη πλευρά, τα κρασιά της Βουργουνδίας είναι ο ορισμός της φινέτσας και της κομψότητας, κρασιά που είναι τόσο αιθέρια, ζωντανά και με απίστευτη ενέργεια που μπορεί να έχεις πιει ολόκληρο το μπουκάλι και να νομίζεις ότι είσαι ακόμα στο πρώτο ποτήρι! Φυσικά και εδώ, ο χρόνος μόνο σύμμαχος θα μπορούσε να θεωρηθεί.

– Τι το ελληνικό δεν αποχωρίζεστε ποτέ;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο που να έχω από την Ελλάδα και να μην το αποχωρίζομαι ποτέ. Έχω όμως πολύ όμορφες αναμνήσεις, οινικές και μη, γεμάτες στιγμές που έχω ζήσει όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα με φίλους και κοντινούς μου ανθρώπους και που έχω συνέχεια στο μυαλό, όπου και αν βρίσκομαι. Νομίζω είναι ό,τι πιο ελληνικό έχω!

– Αν δεν ήσασταν sommelier, τι θα ήσασταν;

Πιστεύω ότι εάν δεν ήμουν sommelier θα εργαζόμουν και πάλι στο χώρο του κρασιού, αλλά ίσως σε κάποιο άλλο πόστο. Βλέπω καθημερινά ανθρώπους με διαφορετικές κουλτούρες και από διάφορους χώρους να ασχολούνται με το κρασί ως οινόφιλοι και να τους συναρπάζει. Πιστεύω ότι ο χώρος του κρασιού δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο, είτε εργάζεται μέσα σ’ αυτόν, είτε όχι.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Απαγορεύεται  η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό μέσο, όλου ή μέρους της παρούσας συνέντευξης χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη.

The post Ο SOMMELIER ΦΑΙΔΩΝ ΔΕΡΝΙΚΟΣ appeared first on Wine Taster.

Θέαμα, λάμψη και δοκιμασίες πρόκλησης απόλαυσαν οι παρευρισκόμενοι που παρακολούθησαν το φετινό διαγωνισμό στο ξενοδοχείο της μεγάλης Βρετανίας. Για άλλη μια φορά, ο διαγωνισμός διεξήχθη ομαλά, άψογα οργανωμένος, τηρώντας όλα τα ποιοτικά κριτήρια υψηλότατων προδιαγραφών που τον διακρίνουν. Τα εύσημα αποδίδονται δικαιωματικά στην πανελλήνια ένωση Ελλήνων οινοχόων, που εργάστηκε σύσσωμη για να πετύχει ακόμη μια διοργάνωση υψηλού επιπέδου.

Υπερπροσπάθεια και από όλους τους διαγωνιζόμενους, οι οποίοι αντιμετώπισαν αξιοθαύμαστα τις εξαιρετικά δύσκολες δοκιμασίες που είχαν σχεδιαστεί με απόλυτη ακρίβεια. Όλοι ανεξαιρέτως οι συμμετέχοντες, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και ανταποκρίθηκαν στις ιδιαιτέρως απαιτητικές συνθήκες πίεσης, που προσομοίαζαν σε εκείνες πραγματικού εστιατορίου. Αμφίρροπες μάχες λόγω της άριστης κατάρτισης και του επαγγελματισμού των υποψηφίων έκριναν τελικά το αποτέλεσμα με μικρή διαφορά. Μεγάλος νικητής και καλύτερος οινοχόος για το 2020 αναδείχθηκε ο κ. Χανιαλίδης Ελευθέριος – head sommelier στα καταστήματα Cava Vegera. Την δεύτερη θέση κατέλαβε ο κ. Μπουζίκας Αλέξανδρος και την τρίτη θέση ο κ. Σκλαβενίτης Άρης. Συγχαρητήρια σε όλους!

Ο νικήτης Χανιαλίδης Ελευθέριος / φωτογραφία: winetaster.gr

Θα πρέπει να εξάρουμε το ήθος και των τριών ατόμων του τελικού και την ευγενή άμιλλα μεταξύ τους. Η συγκινητική στιγμή της ανακοίνωσης του νικητή της βραδιάς, τους βρήκε και τους τρεις αγκαλιασμένους. Με την παρουσία τους έδειξαν και απέδειξαν πως βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν το επάγγελμα τους και να διαγωνισθούν τίμια και με αξιοπρέπεια. Όπως ακριβώς αγωνίζονται καθημερινά για να υποστηρίξουν τον ρόλο τους ως επαγγελματίες και να συμβάλλουν τα μέγιστα στην καθιέρωση του επαγγέλματος του οινοχόου στη χώρα μας.

Κλείνοντας, θα πρέπει να τονίσουμε τη σημασία παρουσίας οινοχόου στην σύγχρονη εστίαση. Σε ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο τουριστικό περιβάλλον για τη χώρα μας και σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη καθιέρωση του ελληνικού κρασιού, είναι το κατάλληλο momentum για το επάγγελμα του οινοχόου να λάβει τη θέση που του αξίζει στην αγορά. Αλλά και για την αγορά, να βελτιώσει τις παροχές υπηρεσιών της μέσω τέτοιων επαγγελματιών και να αντεπεξέλθει άξια και αποτελεσματικά στις προκλήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΟΙΝΟΧΟΟΥ 2020 appeared first on Wine Taster.

φωτογραφία: winetaster.gr

Ο ρόλος του ποτηριού

Από την εισαγωγή μας κιόλας, προκύπτει ήδη το συμπέρασμα πως η απόλαυση του κρασιού εξαρτάται και από την επιλογή του ποτηριού εκτός άλλων. Η καταλληλότητά του και η φροντίδα βασικών λεπτομερειών παίζουν σημαίνοντα ρόλο για το αν θα απολαύσουμε το κρασί μας τελικά όπως του αξίζει. Μια βασική λεπτομέρεια αποτελεί και το κατάλληλο ποτήρι. Το ποτήρι αποτελεί συνέχεια του χεριού μας και μας οδηγεί στο κρασί. Δεν θα πρέπει να υποτιμάται ο ρόλος του ή να παραβλέπεται η αξία του. Αυτό άλλωστε είναι το μέσο που φιλοξενεί την όποια επιλογή μας και διαμορφώνει ως ένα βαθμό τις προσλαμβάνουσες μας κατά την οινοποσία.

Το ευρέως αποδεκτό ποτήρι είναι το κολονάτο σε σχήμα τουλίπας. Το κολονάτο ποτήρι είθισται να χρησιμοποιείται όχι χάριν εντυπωσιασμού, ως ένδειξη κύρους ή επισημότητας. Συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι τεχνικής φύσεως που έχει καθιερωθεί ως απαραίτητο εργαλείο για την ανάδειξη του κρασιού. Είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε να είναι λειτουργικό και να εξυπηρετεί βασικές ανάγκες κατά τη χρήση του. Η ύπαρξη της «κολόνας» προσφέρεται για το κράτημά του. Έτσι μπορούμε να απολαύσουμε τα χρώματα των κρασιών χωρίς να λερώνεται το bowl, ενώ δεν επηρεάζεται και η θερμοκρασία του σερβιρισμένου κρασιού από τη θέρμη του χεριού μας. Η γεωμετρία του bowl είναι μελετημένη έτσι, ώστε να διαθέτει τον κατάλληλο όγκο που απαιτείται για να οξυγονώνεται το κρασί μες στο ποτήρι. Έτσι ενθαρρύνεται ο στροβιλισμός του κρασιού, μια κίνηση που συμβάλει στην καλύτερη ανάδειξη των αρωμάτων του. Τα κεκλιμένα τοιχώματα του ποτηριού κατευθύνουν με ακρίβεια όλες τις πληροφορίες στη μύτη του δοκιμαστή.

φωτογραφία: winetaster.gr

Τυπολογία και εξειδίκευση

Αφού καθιερώθηκε ο γενικός τύπος του «κολονάτου» ποτηριού, τα πράγματα δεν έμειναν στάσιμα. Αφού κυκλοφόρησαν πολλά ποτήρια παρόμοιας κοπής στην αγορά, η εμπειρία από τη χρήση τους έδειξε πως το αποτέλεσμα της δοκιμής διέφερε ανάλογα τις μικροδιαφορές τους. Ο όγκος και η γεωμετρία τους διαφοροποιούνταν και κατά τη χρήση τους διαπιστώθηκε πως άλλαζε αντίστοιχα και ο χαρακτήρας των κρασιών που φιλοξενούνταν σε αυτά. Αυτό σήμαινε πως το ίδιο κρασί ακριβώς, σερβιρισμένο σε διαφορετικά ποτήρια, εμφάνιζε σημαντικές αποκλίσεις στην έκφρασή του, τονίζοντας διαφορετικές πτυχές του χαρακτήρα του. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε περεταίρω έρευνα προκειμένου να αξιοποιηθούν τα συμπεράσματα που πρόσφερε η δοκιμή στην πράξη.  

Νέα ερωτήματα τέθηκαν, ενώ η κλιμάκωση αυτής της εξέλιξης απέδειξε τον καταλυτικό ρόλο του σωστού ποτηριού για την απόλαυση του κρασιού. Οι ηγετικές εταιρείες του χώρου, μετά από ενδελεχή έρευνα και σε συνεργασία με εμπειρογνώμονες του κρασιού, ασχολήθηκαν με την βελτιστοποίηση της ανάδειξης κάθε ποικιλίας ξεχωριστά. Τώρα πια, κάθε σοβαρή εταιρεία κατασκευής ποτηριών διαθέτει συλλογές για κάθε χρήση και ανάγκη, αναλόγως το κριτήριο και τις απαιτήσεις χρήσης.

… το ίδιο κρασί ακριβώς, σερβιρισμένο σε διαφορετικά ποτήρια, εμφανίζει σημαντικές αποκλίσεις στην έκφρασή του, τονίζοντας διαφορετικές πτυχές του χαρακτήρα του…

Πως επιλέγουμε ποτήρια

Στα πλαίσια αναζήτησης του σωστού ποτηριού, η αφθονία διαθέσιμων επιλογών ίσως προκαλέσει σύγχυση. Παρά την πληθώρα επιλογών που προσφέρει το εμπόριο, οι ανάγκες ενός φίλου του κρασιού μπορούν να καλυφθούν αξιοπρεπώς χωρίς περιττές υπερβολές. Καμία ανησυχία λοιπόν, αν σκεφθεί κανείς πρακτικά και ιεραρχήσει τις ανάγκες του. Πέρα από το βασικό διαχωρισμό που αφορά τα λευκά και τα ερυθρά κρασιά, τι χρειάζεται επιπλέον να γνωρίζει κανείς πριν επιλέξει;

Μια απλή προσέγγιση είναι να σκεφτούμε ποιες είναι οι ποικιλίες που προτιμούμε συνήθως να απολαμβάνουμε και ποιο το στυλ που τις χαρακτηρίζει. Μας αρέσουν για παράδειγμα τα στιβαρά, πληθωρικά και τανικά cabernet ή προτιμούμε βελούδινα και ώριμα αγιωργίτικα; Αγαπάμε τα φρέσκα και ευωδιαστά μοσχοφίλερα ή τα πλούσια εξελιγμένα chardonnay; Ομαδοποιούμε τις προτιμήσεις μας και επιλέγουμε το είδος του ποτηριού που τις καλύπτει. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο δομημένα τα κρασιά, τόσο πιο ογκώδη τα ποτήρια και μεγαλύτερες οι ανάγκες παραμονής τους στο ποτήρι. Όσο πιο ευαίσθητα και λεπτεπίλεπτα τα κρασιά, τόσο πιο διακριτικό το σχήμα του ποτηριού που απαιτείται σε όγκο και διαστάσεις. Cheers to all!

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΤΑ ΠΟΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ & Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ appeared first on Wine Taster.

Μπορεί βουνό με βουνό να μη σμίγει, βουνό και θάλασσα όμως συναντώνται συχνά. Και όταν αυτό συμβαίνει, έχουν πολλές ιστορίες να διηγηθούν μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει άλλωστε «mare e monti» σε απλά ιταλικά: θάλασσα και βουνό. Πολύ πριν το mix and match ή το surf and turf, οι Ιταλοί είχαν ήδη παράδοση στη λογική αυτή. Η βασική ιδέα αφορά την υιοθέτηση στοιχείων βουνού και θάλασσας σε μία γαστρονομική σύνθεση, που στηρίζεται μεν στην απλότητα, αλλά επιδιώκει τη δημιουργία πιάτων με αξιοσημείωτο γευστικό βάθος.

Mise en place που ανοίγει την όρεξη / φωτογραφία: winetaster.gr

Mare e monti, μαγειρική φιλοσοφία της ιταλικής κουζίνας που εμπνέεται από περιοχές όπως η Γένοβα και η πανέμορφη Liguria. Αποτελεί αυθεντική κουζίνα που αναδεικνύει περίτεχνα τη δυναμική του τόπου μέσω της υλικότητας. Πρόκειται για μια ιδέα που προτείνει την έξυπνη διαχείριση των υλικών της μεσογειακής παραγωγής, με μια δημιουργική ματιά που τα ενώνει έτσι, ώστε να αντλήσει τη βέλτιστη γεύση. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου απλό στην πράξη, αφού η διατήρηση των ισορροπιών είναι κρίσιμη και χαρακτηρίζει το τελικό αποτέλεσμα. Η μετρημένη χρήση των υλικών και η σχετικά βατή εκτέλεση του μέσου πιάτου αυτής της φιλοσοφίας, δίνει εξαιρετικά νόστιμο αποτέλεσμα. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν απαιτείται και η ανάλογη δεξιοτεχνία, καθώς το αποτέλεσμα κρίνεται στις λεπτομέρειες.

Στα πιάτα αυτά, συναντάμε κυρίως θαλασσινά από την πλευρά της θάλασσας, που παντρεύονται κυρίως με διάφορες ποικιλίες μανιταριών από την πλευρά του βουνού. Ο συνδετικός κρίκος συνήθως είναι η καλή χειροποίητη pasta. Πέρα από νόστιμη, η κουζίνα αυτή είναι αμιγώς ευρηματική και διακρίνεται για τους αλάνθαστους και πετυχημένους συνδυασμούς των υλικών. Η προσέγγιση συνήθως είναι απλή, σε καμία περίπτωση όμως απλοϊκή, καθώς με τα λίγα αξιοποιούμενα μέσα πετυχαίνει μεγάλες γεύσεις. Η αληθινή απλότητα δεν κατακτιέται εύκολα, αντιθέτως χρειάζεται κόπο, συνειδητή προσπάθεια και κυρίως βαθιά γνώση. Μπορεί λοιπόν αυτά τα πιάτα να βασίζονται στα φρέσκα υλικά και τον ευφυή χειρισμό τους, αλλά για να αναδειχθεί η νοστιμιά τους χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. 

Μανιτάρια, τα φρούτα της γης / φωτογραφία: winetaster.gr

Πώς διαλέγουμε κρασί;

Μπορεί η φιλοσοφία mare e monti να αποτελεί το κοινό σε μια σειρά διαφορετικών πιάτων τα οποία και συνδέει, η επιλογή όμως του κατάλληλου κρασιού απευθύνεται σε καθένα από αυτά ξεχωριστά. Και αυτό γιατί σε κάθε πιάτο διακρίνουμε και έναν ξεχωριστό χαρακτήρα τον οποίο θα πρέπει να κατανοήσουμε και να αναδείξουμε με το κρασί μας. Το βασικό χαρακτηριστικό μπορεί να αλλάζει, το υλικό ή τα υλικά που πρωταγωνιστούν διαφοροποιούνται, συνεπώς ξεκινάμε πρώτα από εκεί. Πάντα προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε ποιος είναι ο πρωταγωνιστής του πιάτου μας, μετά αναγνωρίζουμε ποιές γεύσεις τον πλαισιώνουν σαν συμπρωταγωνιστές και τέλος βλέπουμε την συνολική εικόνα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το «Triglie alla Genovese», πιάτο υψηλής έντασης και ιδιαίτερης γευστικής συμπύκνωσης. Η πλούσια σάλτσα με βάση την τομάτα και την αντσούγια επικρατεί γευστικά. Tα τρυφερά μπαρμπούνια ενσωματώνονται ως κομμάτι του πιάτου στην υπέροχη αυτή σάλτσα που αποκτά βάθος από τα porcini. Εδώ επιλέγουμε είτε ένα πλούσιο ξηρό rosé από ξινόμαυρο, με φυτικές νότες και στοιχεία βαρελιού, είτε ακόμα και ένα ερυθρό με φρεσκάδα και ήπιας έντασης τανίνες που να στηρίζεται περισσότερο στο φρούτο. Ένα λιάτικο δεξαμενής με σύντομη εκχύλιση είναι ένας άριστος συνοδός, αλλά κι ένα Beaujolais επίσης θα ταίριαζε εξαιρετικά.

Εντελώς διαφορετικά προσεγγίζουμε τα spaghetti με τις γαρίδες, τα κυδώνια και τα μανιτάρια σε βουτυρένια σάλτσα από το ζωμό τους. Εδώ μετριάζεται η ένταση του πιάτου, τα θαλασσινά ισορροπούν με την pasta και την συνοδεύουν, ενώ η σάλτσα που τα δένει όλα μαζί έχει αλμυρά και γήινα στοιχεία που εναλλάσσονται με τη λιπαρή αίσθηση του βουτύρου. Εδώ επιλέγουμε ένα ξηρό λευκό κρασί μετρίου όγκου, με μετριασμένη ένταση και φίνα αρώματα, λεπτές γεύσεις, με δομή και κρεμώδη υφή. Ένας θαλασσίτης δεξαμενής θα το απογείωνε κυριολεκτικά! Αναλόγως αντιμετωπίζουμε και τις υπόλοιπες επιλογές που ξεχωρίζουν για τους ευφάνταστους συνδυασμούς. 

MARE E MONTI

Οι προτάσεις του winetaster:

Triglie alla Genovese: μπαρμπούνια σε σάλτσα τομάτας-αντσούγιας με porcini

Linguine με αχνιστά μύδια σε λευκό κρασί, σκόρδο, τομάτα και champignon

Paccheri με γαρίδες, κανθαρέλλες, σε σάλτσα από ζωμό καβουριού

Spaghetti με καραβίδες και κίτρινα πλευρώτους σε σάλτσα βουτύρου

Tagliolini με σουπιά, μανιτάρια shimeji και ξύσμα λεμόνι  

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post TI EINAI TO “MARE E MONTI”; appeared first on Wine Taster.

Καλοκαίρι, ελληνικό θερμό καλοκαίρι σε μια άνετη βεράντα και προσφέρεται στην παρέα ένα «καλό» ποτήρι αγιωργίτικο σε «θερμοκρασία δωματίου». Έτσι ξεκινά το σενάριό μας. Η κομψή φιλοξενούμενη κυρία δυσανασχετεί διακριτικά: «θα μπορούσα παρακαλώ να έχω ένα ποτήρι λευκό κρασί αντί του ερυθρού»; Ζητά συγνώμη ευγενικά για την ιδιοτροπία της όπως η ίδια λέει, καθώς αποφεύγει τα ερυθρά κρασιά καθότι «βαριά». Η αλλαγή χρώματος κρασιού την ικανοποιεί, καθώς της σερβίρεται δροσερό από το ψυγείο και η βραδιά κυλά ομαλά.

Σκέψεις πολλές, αλλά ας βάλουμε τα πράγματα σε σειρά. Πολλές φορές, η κακή εμπειρία σερβιρίσματος ενός κρασιού, αρκεί για να χαρακτηριστεί αρνητικά το κρασί αυτό καθεαυτό και ορισμένες φορές οδηγεί σε ατυχείς γενικεύσεις όπως: «δεν πίνω κόκκινο το καλοκαίρι». Ακόμη χειρότερα, μπορεί να έχει απορριφθεί και αποκλειστεί μια ολόκληρη κατηγορία κρασιών εξαιτίας μιας άσχημης βιωματικής εμπειρίας του παρελθόντος. Και για όλα αυτά μπορεί να ευθύνεται η λάθος θερμοκρασία του κρασιού με την οποία και ασχολούμαστε επί του παρόντος. Η κομψή κυρία της παρέας είναι πράγματι ιδιότροπη όπως είπε; Πριν από όλα, σεβασμός στις κυρίες.

Αν πράγματι η κυρία της ιστορίας μας γνώριζε πως το ερυθρό κρασί «βράζει» σε «θερμοκρασία καλοκαιρινής βεράντας» επέλεξε συνειδητά. Αν πάλι δεν την απασχολούσε και είχε συνηθίσει να δοκιμάζει τα ερυθρά κρασιά ως τώρα σε λάθος θερμοκρασία, τα αδικούσε χαρακτηρίζοντάς τα «βαριά» και τα απέφευγε. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως δικαιώνεται, διότι το κακό service του αγιωργίτικου την επιβεβαίωνε για άλλη μια φορά. Η σημασία αυτής της λεπτομέρειας είναι καθοριστική για να ανατραπεί η γνώμη που δικαίως είχε σχηματίσει ως τώρα και να αποβάλει την προκατάληψή της. Καθώς έτσι, στερεί από τον εαυτό της την απόλαυση που μπορούν φυσικά να προσφέρουν και τα ερυθρά κρασιά όταν σερβιριστούν σωστά, δηλαδή στην ενδεδειγμένη θερμοκρασία και στο ανάλογο ποτήρι.

φωτογραφία: winetaster.gr

Η επίδραση της θερμοκρασίας στο κρασί

Οποιοδήποτε κρασί σε ακατάλληλη θερμοκρασία αλλοιώνεται έτσι, που μεταμορφώνεται εις βάρος της ποιότητας που ενδεχομένως να διαθέτει. Μετά από αυτό, η κρίση για το κρασί αυτό δεν έχει νόημα, ενώ η απόλαυσή του αμφισβητείται πλήρως. Όσο ακριβό και ποιοτικό κι αν είναι το κρασί που επιλέγουμε, δεν συνεπάγεται πως θα μας «βγάλει ασπροπρόσωπους» αυτόματα, αν το αδειάσουμε απλώς σε ένα ποτήρι σε τυχαία θερμοκρασία. Ακόμη κι ένα οικονομικό κρασί σε σωστή θερμοκρασία, θα είναι πιο απολαυστικό από ένα πανάκριβο που είτε βράζει, είτε είναι παγωμένο. Ας δούμε τι παθαίνουν τα κρασιά σερβιρισμένα σε ακατάλληλη θερμοκρασία.

Όσο ακριβό και ποιοτικό κι αν είναι το καλό κρασί που επιλέγουμε, δεν συνεπάγεται πως θα μας «βγάλει ασπροπρόσωπους» αυτόματα,  απλά και μόνο αν το αδειάσουμε αυθόρμητα σε ένα ποτήρι σε τυχαία θερμοκρασία.

 

Ας ξεκινήσουμε με τα λευκά. Τα ελαφριά και εύθραυστα λευκά κρασιά αν ξεπεράσουν τον ανώτατο ενδεδειγμένο βαθμό θερμοκρασίας, χάνουν τον κομψό τους χαρακτήρα, εμφανίζονται αραιωμένα, πλαδαρά, ενώ πνίγονται τα λεπτά χαρακτηριστικά τους στην αλκοόλη που επικρατεί. Αντίθετα, τα πλούσια λευκά κρασιά επιζητούν υψηλότερες θερμοκρασίες. Αν σερβιριστούν παγωμένα, εμφανίζονται πιο ουδέτερα και «κλειστά» όπως λέμε, εννοώντας πως περιορίζεται η έκφρασή τους, οι εντάσεις τους και η πολυπλοκότητά τους.

Τα ερυθρά ΔΕΝ είναι ασφαλή ούτε σε θερμοκρασία δωματίου, ούτε στο ψυγείο. Τα κομψά και φινετσάτα ερυθρά μας κρασιά, αν ζεσταθούν, χάνουν αυτή τη λεπτότητα που τα διακρίνει αρωματικά. Μειώνεται η «αέρινη» υπόστασή τους στο στόμα και διαταράσσεται η αρμονία τους εν γένει. Τα πληθωρικά ερυθρά κρασιά δε, ξετυλίγουν το πολύπλοκο μπουκέτο τους σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Ειδάλλως, περιορίζεται ο φρουτώδης χαρακτήρας τους και εμφανίζονται αυστηρά, ανισόρροπα και μονοδιάστατα.

φωτογραφία: winetaster.gr

Θερμοκρασίες σερβιρίσματος

Η γενικευμένη άποψη που υποστηρίζει πως τα ερυθρά κρασιά πρέπει να σερβίρονται σε θερμοκρασία δωματίου και όλα τα λευκά αποκλειστικά από το ψυγείο, δεν ευσταθεί. Η μέση θερμοκρασία δωματίου το καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι ίδια με τη μέση θερμοκρασία δωματίου στο Λονδίνο ή τη Μόσχα την ίδια εποχή; Σίγουρα όχι. Όταν αυτή η θερμοκρασία στην Ελλάδα ανέρχεται άνετα στους 30+ βαθμούς Κελσίου, ενώ η ενδεδειγμένη για το μέσο ερυθρό είναι 16-18° C, αντιλαμβανόμαστε εύκολα τη διαφορά της απόκλισης. Ένα κρασί που έχει «πυρετό» είναι άρρωστο. Για τα λευκά πάλι, δεν είμαστε ασφαλείς αν κρυώνουμε τα λευκά μας κρασιά τυφλά, διότι πολλά εξ αυτών πίνονται δροσερά και όχι παγωμένα.

Σημαντικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για την ενδεδειγμένη θερμοκρασία σερβιρίσματος είναι: το στυλ οινοποίησης, η ποικιλία κρασιού, η δομή τους, οι προδιαγραφές τους, η εξέλιξή τους στο χρόνο. Το γεγονός ότι το κρασί αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό, δημιουργεί διαρκώς απαιτήσεις σχετικά με τον τρόπο που θα το μεταχειριστούμε. Παρακάτω, παραθέτουμε συνοπτικά τις ενδεδειγμένες θερμοκρασίες σερβιρίσματος κρασιών ανά τύπο:

Εν κατακλείδι, ας μην ξεχνάμε πως όλα στοχεύουν στην απόλαυση του αγαπημένου μας κρασιού. Ας τηρούμε τους απλούς τυπικούς κανόνες, χωρίς υπερβολές και περιττή επιτήδευση. Χειρισμοί που προκαλούν, αποκλίνουν από το επιθυμητό αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από την πηγαία απόλαυση. Από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει να συγχέεται η έννοια της απλότητας, με εκείνη της προχειρότητας. Κάθε αβάσιμη απλοποίηση δείχνει ασέβεια στο κρασί και απέχει σημαντικά από την απόλαυσή του ως εμπειρία.

-Κείμενα, πίνακες και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του www.winetaster.gr-

The post ΠΕΡΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ appeared first on Wine Taster.