Ζητούνται κληρονόμοι!

Αν κάποιος μας καλούσε να επιλέξουμε ανάμεσα σε έναν παραδοσιακό αμπελώνα και σε μια ξενοδοχειακή μονάδα στη Σαντορίνη, τι από τα δύο θα επιλέγαμε για να μας χαρίσει; Σίγουρα για τους περισσότερους, δεν τίθεται καν ερώτημα. Το υποσχόμενο κέρδος με υψηλές αποδόσεις που αποφέρει ο τουρισμός σε ένα κοσμικό νησί φαίνεται να έχει το απόλυτο προβάδισμα. 

Σε τι βαθμό μπορεί όμως η νοοτροπία να δώσει αξία στη γη και σε μια μελλοντική επένδυση; Ας αναλογιστούμε το παράδειγμα της Βουργουνδίας. Οι περισσότεροι που θα επέλεγαν με κλειστά μάτια την τουριστική επένδυση στη Σαντορίνη, θα επέλεγαν το ίδιο στη Βουργουνδία; Αν η Βουργουνδία ήταν τουριστική ατραξιόν αντί κορυφαίου τόπου για δημιουργία κρασιών -ο οποίος μάλιστα συγκαταλέγεται ανάμεσα στους ακριβότερους του κόσμου- θα είχε άραγε την αξία που έχει σήμερα; Ποια θα ήταν η κοινή γνώμη των κατοίκων της Βουργουνδίας; Τίθεται δίλημμα άραγε; Λαμβάνοντας υπόψη την ευρύτερη κουλτούρα της περιοχής, κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να εκληφθεί σαν προσβολή, αν όχι σαν κακόγουστο αστείο.

Οι λιγοστοί παραγωγοί του νησιού, απέναντι στην απαξίωση της καλλιεργήσιμης γης, τις απαλλοτριώσεις και την άναρχη ανοικοδόμηση, μάχονται για έναν πολιτισμό που η άγνοια σαρκάζει. Για όσο οι θιασώτες του οινικού μας θησαυροφυλακίου θα αντιμετωπίζονται σαν ρομαντικοί ουτοπιστές, η άδικη αυτή αντιμετώπιση θα υπονομεύει διαρκώς τον αμύθητο πλούτο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και την αξιοπρέπεια της εθνικής μας περηφάνιας.  

Παραδοσιακή κουλούρα / φωτoγραφία: winetaster.gr 

Ένα μνημείο σε αναμονή

Μόνο αισιόδοξο μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι στις αρχές του 2018, η ζώνη ΠΟΠ παραγωγής οίνου Σαντορίνη, εντάχθηκε στο εθνικό ευρετήριο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Μια πολύτιμη καταγραφή, άκρως αναγκαία, που στοχεύει στην προστασία του μοναδικού αυτού αμπελώνα και την ένταξη του στα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Η προστασία της εκάστοτε πολιτιστικής κληρονομιάς όμως, δεν αναφέρεται μονάχα στο παρόν, αλλά κυρίως στο μέλλον. Η συνεκτίμηση της συμπεριφορικής τάσης του ανθρώπινου παράγοντα, αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ κριτηρίων για την οριστικοποίηση της ένταξης μιας υποψηφιότητας στη λίστα. Ο οπορτουνισμός, η ασέβεια και οι αυθαιρεσίες, προσκρούουν στα δεοντολογικά πρότυπα βάσει των οποίων χαρακτηρίζει τα μνημεία της η UNESCO.

Ένα μνημείο, πρωτίστως πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο από τις ανθρώπινες συνειδήσεις. Με την αφομοίωση της διάκρισης του σε ουσιαστικό και συμβολικό επίπεδο, εξασφαλίζεται και η μακροημέρευσή του. Είναι σημαντικό να γίνει ευρέως αντιληπτό, πως η στάση μας ως προς αυτό, αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάδειξη και τον χαρακτηρισμό του. Το ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο εκτίθεται ένα μνημείο, χαρακτηρίζει σημαντικά και το μέλλον του. Η ευθύνη ανήκει σε όλους μας.

Η Σαντορίνη της γαλήνης / φωτογραφία: winetaster.gr

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ appeared first on Wine Taster.

Η Σαντορίνη μοιάζει με απέραντη βεράντα από όπου μπορεί κανείς να αγναντέψει τον κόσμο! Αρκεί να επιλέξει κανείς να αποτάξει τη δύναμη της συνήθειας, να σηκώσει κεφάλι. Εδώ η κλίμακα ορίζεται από το φως. Η αποκάλυψη, η πανηγυρική επικράτηση της αλήθειας, η δικαίωση εδώ είναι εφικτή. Ο πόνος, η αγωνία, ο κόπος, ανήκουν όλα εδώ, κι όμως όλα φωτίζονται με έναν τρόπο ανακουφιστικό. Είμαστε του φωτός κι αυτό είναι αρκετό. Κι αν έχουμε τέτοια τύχη, ανήκουμε και στην ομορφιά. Όσο απαιτητικό κι αν είναι αυτό το φως, όσο και διανοητικό, υπάρχει και το γαλάζιο που δίνει στην ψυχή φτερά. Η υπόσχεση του ταξιδιού. Αρκεί να πιστέψουμε πως όλα είναι εφικτά. Τότε ίσως να ζήσουμε τα θαύματα που ευχόμαστε! Η Σαντορίνη είναι ένα από αυτά!

φωτογραφία: winetaster.gr

Το Σαντορινιό οινικό ιδίωμα

Κι ενώ κανείς νιώθει σαν να αιωρείται σαγηνευμένος από το θέαμα της απόλυτης φυσικής ομορφιάς, σαν να γίνεται απότομα πιο ελαφριά η γη, η ίδια γη γεννά από τα εκλεκτότερα κρασιά του πλανήτη. Έκσταση, εφορία, κατάνυξη, καμιά λέξη δεν μπορεί να περιγράψει αυτό το αίσθημα της ολιστικής εμπειρίας. Το χαμόγελο νικά τελικά και την τελευταία αναστολή. Ο κόσμος της αμφισβήτησης είναι πίσω.

Ένας εκπαιδευμένος δοκιμαστής, μπορεί να αναγνωρίσει ένα σαντορινιό ασύρτικο τυφλά, ανάμεσα σε πολλά άλλα λευκά κρασιά. Κι αυτό, γιατί αυτά τα κρασιά αποτελούν τοπόσημο. Είναι κρασιά που δεν θα μπορούσαν να έχουν γεννηθεί οπουδήποτε αλλού. Στο DNA τους φέρουν τα εκλεκτά γονίδια, κληροδοτήματα του ηφαιστειογενούς εδάφους και της θαλασσινής αύρας που μεταφέρουν οι άνεμοι. Η αναγνώριση αυτών των στοιχείων αυτούσιων στο κρασί, ταυτισμένων με το terroir, τα διακρίνει με τρόπο μοναδικό, ώστε να αποτελούν σήμα κατατεθέν της προέλευσής τους.

Ωστόσο, η εξερεύνηση των περίφημων αμπελώνων, εκπλήσσει ποικιλοτρόπως. Δύσκολα συναντάμε ενιαίους αμπελώνες μιας επιφάνειας και άνω. Σε γενικές γραμμές, οι αμπελώνες είναι διάσπαρτοι και κατακερματισμένοι, ενώ πολλές φορές εναλλάσσονται με άλλες χρήσεις γης, στοιχείο που ενισχύει και τον προβληματισμό σχετικά με τη βιωσιμότητα και τη διατήρηση τους σε βάθος χρόνου. Τόσο η ορεινή νησιωτική μορφολογία που εκ των πραγμάτων δυσχεραίνει την αμπελουργία, όσο και η ραγδαία τουριστική ανάπτυξη που πιέζει σθεναρά για εμπορική εκμετάλλευση της γης, καθιστούν τους υπάρχοντες αμπελώνες μετρημένους, εξού και πολύτιμους. Όσο κι αν η μικρή κλίμακα του νησιού δικαιολογεί εν μέρει τον περιορισμένο αριθμό αμπελώνων, η ιστορικότητα και η μακραίωνη καταγωγή τους επιβάλλεται να προστατευτούν και όχι να απειλούνται με συρρίκνωση. Αυτοί οι άνυδροι, αυτόριζοι, υπεραιωνόβιοι αμπελώνες που αντιστάθηκαν μέχρι και στην παγκόσμια επέλαση της φυλλοξήρας, αυτοί είναι τα πραγματικά αστέρια στον ουρανό του ελληνικού τουρισμού, μετά εκείνα των “funky” hotels και resorts.

Οι ιστορικοί αμπελώνες / φωτογραφίες: winetaster.gr

Η διεθνής ποικιλία

Μπορεί ένας παγκόσμιος τουριστικός προορισμός να γεννήσει κρασί παγκόσμιας κλάσης; Χωρούν όλα πάνω σε ένα μόνο νησί; Είναι σαν να διερωτόμαστε για τα όρια της ευλογίας. Δεν υπάρχουν. Σε αυτό το νησί, η δημιουργία πηγάζει ορμητική, με την ταχύτητα που οι άνεμοι παρασέρνουν τις όποιες αμφιβολίες. Αυτός ο τόπος είναι ανεξάντλητος, ένα φαινόμενο ασύλληπτης συμπυκνωμένης ενέργειας, με διαρκή πρόκληση τη διαχείριση του σπάνιου αυτού κάλλους από τον άνθρωπο.

Αν η ναυαρχίδα των ελληνικών κρασιών λέγεται Σαντορίνη, στο ψηλότερο κατάρτι της ανεμίζει περήφανα η σημαία του ασύρτικου! Ποικιλία ατσάλινης δομής που εγγυάται αντοχή κι εξέλιξη στο χρόνο. Δίνει πολύ ξηρά κρασιά με νεύρο, σώμα, υψηλές οξύτητες, τονισμένο αλκοόλ, ενίοτε και τανίνες! Πλούσιο φρούτο, το είδος του οποίου ποικίλει αναλόγως χρονιάς και διαμορφώνεται βάσει των τοπικών κλιματικών συνθηκών, αλλά και από το υψόμετρο και τη θέση του αμπελώνα, με τη γκάμα του να περιλαμβάνει από πράσινα φρούτα, εσπεριδοειδή και πυρηνόκαρπα, μέχρι και τροπικά τις πιο θερμές χρονιές! Πλούσια ορυκτή αίσθηση που κληρονομείται από τα ηφαιστειακά εδάφη και τις προσμίξεις τους. Με την ωρίμανσή τους, εκτός από τα τυπικά αρώματα εξέλιξης μελιού και κερήθρας, προβάλλουν και χαρακτηριστικά γήινα αρώματα, αναπτύσσοντας πολυπλοκότητα τέτοια, που δεν θα ήταν υπερβολή αν τα χαρακτηρίζαμε σαν τον τρόμο της Βουργουνδίας!

Αυτός ο τόπος είναι ανεξάντλητος, ένα φαινόμενο ασύλληπτης συμπυκνωμένης ενέργειας, με διαρκή πρόκληση τη διαχείριση του σπάνιου αυτού κάλλους από τον άνθρωπο.

φωτογραφία: winetaster.gr

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post Η ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΤΩΝ ΟΙΝΟ-ΘΑΥΜΑΤΩΝ appeared first on Wine Taster.