Τι απαιτείται για να βάλει κανείς το όνομά του σε μια ετικέτα και να ρισκάρει τα πάντα για αυτό; Ένα ερώτημα όμως, είναι απλά ένα ερώτημα. Η συντομία του, πολλές φορές αδικεί την όποια απάντηση. Ερώτημα είναι και το εξής: τι απαιτείται για να ξαναγεννηθεί κανείς; Τέτοιας εμβέλειας απορίες, ίσως αξίζει και να μην απαντηθούν αλλιώς, παρά μόνο με πράξεις, με την αλήθεια της ζωής! Θέλει κότσια άλλωστε να κάνεις πράξη το όραμα σου. Κι άλλα πολλά θέλει. Και τα αδέρφια Μποσινάκη το αποδεικνύουν με τη μία φιάλη μετά την άλλη!

Η στάση μιλά από μόνη της, η επιλογή. Μποσινάκης θα πει μοσχοφίλερο. Εξειδίκευση. Μια ετικέτα το όνομά τους. Μια ετικέτα που δίνει όλες τις απαντήσεις που κρύβονται στη δουλειά τους. Έπειτα έγκειται στα δικά μας αντανακλαστικά να ερμηνεύσουμε, να ανακαλύψουμε, να εντρυφήσουμε στις αρχές και στη φιλοσοφία των δημιουργών. Η εμβάθυνση σε μια ποικιλία όπως εκείνη του μοσχοφίλερου, απέχει από αβίαστα συμπεράσματα και αβάσιμες υποθέσεις. Όπως όλα δείχνουν, τα δύσκολα είναι για τους Μποσινάκηδες!

Η πρόκληση

Το μοσχοφίλερο, πολλές φορές πέφτει θύμα της ίδιας του της γοητείας. Τα έκδηλα προσόντα του εξαντλούνται συχνά στο προφανές, χωρίς να δίνεται χώρος πίσω από αυτό, σε βάθος και χαρακτήρα. Η πρόκληση λοιπόν αφορά τον υπερκερασμό της ανέμελης έκφρασης του και τη σύνδεσή του με ποιοτικότερα χαρακτηριστικά, ώστε να μην αποτελεί μόνο το αγαπημένο κρασί του αρχάριου. Μια γυμνή ποικιλία, με την έννοια πως το βαρέλι εδώ αποτελεί σχεδόν αντίφαση, μιας και πλήττει το εύθραυστο προφίλ της ποικιλίας, αναμένει ουσιαστικά το terroir που θα το αναδείξει. Όταν όμως μιλάμε για δυνατότητες παλαίωσης(!) και πρόσθετα επίπεδα στο κρασί, ουσιαστικά περιγράφουμε το μοσχοφίλερο Μποσινάκη. Από μόνο του το γεγονός αυτό είναι αξιόλογο. Ομοίως σεβαστοί οι υψηλοί στόχοι, και οι ανάλογες θυσίες που προϋποθέτει η επίτευξή τους. Η ποιότητα άλλωστε είναι πάντα η καλύτερη λύση σε κάθε πρόβλημα. Το αποτέλεσμα δικαιώνει. Μόνο τότε μπορούμε να μιλάμε για αρχές: όταν απορρίπτεται κάθε μορφής ευκολία παραγωγής ενός κρασιού που θα σερβίρεται από αεροσυνοδούς με εξασφαλισμένη κερδοφορία, εν ονόματι της υψηλής ποιότητας με κάθε κόστος.

φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

(2018)

Ωχρό λεμονί το χρώμα του με απαλές ροδαλές ανταύγειες. Η μύτη ξαφνιάζει. Δωρική μεν, απόλυτα ακριβής δε! Τα φρέσκα άνθη πορτοκαλιάς και τα τραγανά ολόδροσα εσπεριδοειδή όπως το lime, αλλά και το φρέσκο ροδάκινο γοητεύουν σε πρώτο πλάνο μαζί με τη φυτική διάσταση γρασιδιού. Ο ανατρεπτικός χαρακτήρας ενισχύεται με την παρουσία εκλεκτών πικάντικων ζυμών, αλλά και διακριτικής ορυκτότητας που υποβόσκει. Έτσι χτίζεται ένα πρωτόγνωρο βάθος για τα δεδομένα της ποικιλίας, ενισχυμένο από αρώματα τσακμακόπετρας και ήπιων βενζοϊκών. Το ξηρό στόμα ελαφρύ, με υψηλή οξύτητα που σαν ξυράφι καθαρίζει το στόμα μονομιάς. Το αλκοόλ ίσα που ακούγεται. Μετριασμένες εντάσεις από εκλεπτυσμένα εσπεριδοειδή κι εδώ, όπως φρέσκο νεράντζι, λεμόνι και γκρέιπφρουτ, μαζί με αχλάδια και ζουμερά ροδάκινα. Ορυκτό και βοτανικό. Ήπια κρεμώδης υφή οδηγεί σε φινετσάτη επίγευση καλής διάρκειας, με φύλλα γιασεμιού και άνθη λεμονιάς. Πίνεται ευχάριστα τώρα, αλλά την πενταετία την έχει στο τσεπάκι!

Ένα μοσχοφίλερο που το λέει η καρδούλα του! Αν πριν από λίγα χρόνια, μας έλεγαν πως θα απολαμβάναμε το μοσχοφίλερο ώριμο, μάλλον θα μειδιάζαμε με αμφιβολία. Όχι πια! Με όλο τον σεβασμό που δείχνει στην ποικιλία, η οινοποίηση Μποσινάκη φαίνεται να της δίνει νέα πνοή! Στα τρία χρόνια ζωής του το κρασί δείχνει άκρως γοητευτικό, έχοντας αποκτήσει επιπλέον υπόσταση κι ευγένεια! Γεγονός που προκαλεί το ενδιαφέρον μας, για να ανανεώσουμε το ραντεβού μας και για μετά από 2 χρόνια, κρύβοντας φιάλες στο βάθος του συντηρητή! Προς το παρόν, διατηρείται ακόμη αιχμηρό και μόλις έχει αρχίσει να δείχνει τα προσόντα του, ενώ αναδεύοντας το στο ποτήρι δεν ήταν λίγες οι φορές που θύμισε φίνο pouilly-fume!

Χρόνος δοκιμής: 03/2021

Αξιολόγηση: 90/100

PAIRING

Ψητό καλαμάρι σχάρας, μους ταραμά, λαδολέμονο.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΜΑΝΤΙΝΙΑ ΜΠΟΣΙΝΑΚΗ, ΟΠΩΣ ΜΟΣΧΟΦΙΛΕΡΟ! appeared first on Wine Taster.

Η διαφοροποίηση αυτής της έκφρασης του μοσχοφίλερου από την αρχή, υπήρξε πιθανώς και ο λόγος που το διέκρινε ποικιλοτρόπως. Η απόκλιση από τη συνηθισμένη προσέγγιση εμφανής, καθώς εστίαζε με τόλμη στη δημιουργία ενός «εγκεφαλικού» κρασιού σε σχέση με την καθιερωμένη και συμβατική αρωματική του εικόνα. Συνεπώς, δεν υπήρξε ποτέ το εύκολο εκείνο κρασί που συνδεόταν με την προβλέψιμη απόδοση της ποικιλίας. Αντιθέτως, το οροπέδιο είναι ένα απαιτητικό λευκό κρασί με διαλεχτά γονίδια, που στοχεύει στο σκεπτόμενο λάτρη των λευκών κρασιών, ο οποίος αναζητά το terroir μέσα στο ποτήρι του, πέρα από τη χάρη και τη φινέτσα.

Ο χρόνος έδειξε. Ενώ το μέσο μοσχοφίλερο με τα λεπτά κι ευαίσθητα αρώματα του πίνεται φρέσκο, το οροπέδιο θα αδικούταν. Με σταφύλια από υψόμετρο 650 μέτρων, το οροπέδιο ωριμάζει σε άλλους χρόνους, ενώ οι χαμηλές θερμοκρασίες εξασφαλίζουν φρεσκάδα φρούτου. Σαν ένα ντροπαλό Chablis στο ποτήρι, προκαλεί ευχάριστα με το ξεχωριστό προφίλ του. Στα τρία του χρόνια κι ακόμη φρέσκο, δείχνει πως ο χρόνος όχι μόνο δε φοβίζει αυτό το μοσχοφίλερο, αλλά θα μας συστήνει ολοένα κι ένα διαφορετικό κρασί εν καιρώ!

Στα θερινά οροπέδια / φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

Ωχρό λεμονί χρώμα με πράσινες ανταύγειες. Μέτριας έντασης μύτη, με καπνιστά ορυκτά, δρύινες πινελιές, άγρια ρίγανη, πράσινο τσάι, τραγανό πράσινο μήλο και ολόφρεσκο ροδάκινο. Ξηρό κι ελαφρύ στο στόμα, με κοφτερή υψηλή οξύτητα και μέτριας έντασης φρούτο. Διακρίνονται γεύσεις από lime, άγουρο αχλάδι, φρέσκο γκρέιπφρουτ, βρεγμένα βότσαλα, καπνός και φυτικές νύξεις. Μέτριας διάρκειας αυστηρή γραμμική επίγευση που κυριαρχούν τα άνθη λεμονιάς.

Τετράγωνο, λιτό, αιχμηρό μοσχοφίλερο. Κρασί σπουδής, υπό την έννοια ότι διευρύνει τα ήδη γνωστά όρια της ποικιλίας, αναζητώντας το terroir που θα προσφέρει την απόδοση εκείνη που θα το καταστήσει γαστρονομικό κρασί. Θεαματική αντοχή στο χρόνο, που ενισχύεται από τις καλλιεργητικές επιλογές. Το γνωστό αρωματικό προφίλ της ποικιλίας περιορίζεται εδώ, με τη βαρύτητα να δίνεται στην ανάδειξη της μέσα από το διαλεχτό μικροκλίμα. Έτσι προκύπτει ένα σύνολο που προσδοκά την εξέλιξή του στο χρόνο, το χαρακτηρίζει η ακρίβεια, η καθαρότητα και η αποτύπωση του terroir. Συντηρημένο σωστά, η τετραετία του ταιριάζει ιδανικά!

Χρόνος δοκιμής: 07/2020

Αξιολόγηση: 89/100

PAIRING

Πράσινες σαλάτες, τηγανητά μικρά ψάρια.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΤΑΡΗ 2017 appeared first on Wine Taster.

Ευτυχώς στο κρασί, η αμφισβήτηση κάθε είδους «κανονικότητας» αποτελεί ζητούμενο, ενώ η υπέρβαση των καθιερωμένων και η αναζήτηση νέας οπτικής, αποτελεί καθημερινή πρόκληση. Αυτό φαίνεται να το πιστεύουν βαθιά στο οινοποιείο Τρουπή. Γεγονός ελπιδοφόρο. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η αφοσίωση του οινοποιείου στη γνωστή ποικιλία του μοσχοφίλερου. Δεν θα μιλούσαμε όμως για ανατροπή αν ασχολούμασταν με ένα ακόμα πολύ καλό μοσχοφίλερο. Το Hoof & Lur, με την περιπέτεια στο αίμα του, τολμηρό και πρωτοποριακό, αναδεικνύει μια διαφορετική όψη της δημοφιλούς ποικιλίας.

Ευτυχώς στο κρασί, η αμφισβήτηση κάθε είδους «κανονικότητας» αποτελεί ζητούμενο, ενώ η υπέρβαση των καθιερωμένων και η αναζήτηση νέας οπτικής, αποτελεί καθημερινή πρόκληση.

 

Γνωστό για τον ιδιαιτέρως αρωματικό του χαρακτήρα, το μοσχοφίλερο, φιλικό και προσιτό ακριβώς για αυτό, αντιμετωπίζει συχνά τον κίνδυνο της επανάληψης. Από την άλλη πλευρά, η πρωτοπορία για την πρωτοπορία εγκυμονεί κινδύνους, αν δεν εκπληρώνονται οι υψηλές προσδοκίες στο τελικό αποτέλεσμα. Το Hoof & Lur το πετυχαίνει και φαίνεται να το απολαμβάνει με το παιχνιδιάρικο του όνομα. Σε καμία όμως περίπτωση δεν παίζει με την ποιότητα. Αυθόρμητη ζύμωση με χρήση γηγενών ζυμών, skin contact, ελάχιστη προσθήκη θειωδών, εμφιαλώνεται αφιλτράριστο τινάζοντας την όποια «κανονικότητα» στον αέρα!

φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

Μέτριας έντασης ροδαλό χρώμα με πορτοκαλί ανταύγειες. Εκφραστική κι αρωματική μύτη, με εντάσεις. Σε πρώτο πλάνο το αρωματικό τριαντάφυλλο συναντά το πλούσιο αγιόκλημα, με νότες ευγενών ζυμών και άχνης ζάχαρης. Θελκτικά αρώματα από ζουμερό σαγκουίνι, ρόδι, περγαμόντο και άφθονο ώριμο βερίκοκο διαμαντοπούλου σηκώνουν αυλαία. Ξηρό στο στόμα, μετρίου όγκου, με πάχος και λιπαρή υφή που κόβεται από την τονισμένη οξύτητα. Υποψία ήπιας τανικής παρουσίας. Εδώ γευόμαστε λουκούμι τριαντάφυλλου, φλούδες περγαμόντου και μανταρινιού, χυμώδες νεράντζι και γκρέιπφρουτ. Κλείσιμο με επίμονη επίγευση που συνοδεύεται από άνθη πορτοκαλιάς και γιασεμί.

Δουλεμένο κρασί, που βασίζεται μεν στο φρούτο βγάζοντάς το μπροστά, τονίζοντας και αξιοποιώντας απόλυτα το αρωματικό δυναμικό της ποικιλίας, χωρίς όμως να εξαντλείται εκεί. Οι πετυχημένες εφαρμοσμένες τεχνικές προσφέρουν υπόσταση στο σύνολο, με ουσία και το εμπλουτίζουν διακριτικά. Καταφέρνουν να ενδυναμώσουν τα ανάλογα δομικά στοιχεία του κρασιού, γεγονός που το διαφοροποιεί. Μοσχοφίλερο επιδόσεων, ολοκληρωμένο, χωρίς ατέλειες. Πίνεται φρέσκο. Η επόμενη μέρα της ποικιλίας αναμένεται ηλιόλουστη!

Χρόνος δοκιμής: 07/2020

Αξιολόγηση: 92/100

PAIRING

Καλοκαιρινά λαδερά και γεμιστά φούρνου.

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post HOOF & LUR 2019: ΤΟ ΜΟΣΧΟΦΙΛΕΡΟ ΑΛΛΙΩΣ appeared first on Wine Taster.