Αναφερόμαστε στην πρόσφατη καταστροφή που υπέστη ο ιστορικός αμπελώνας του χωριού των Μελάμπων του Ρεθύμνου. Συνοπτικά να αναφέρουμε πως εκτός από την σπανιότητά του λόγω παλαιότητας, συντρέχουν μοναδικά χαρακτηριστικά που αφορούν την παρουσία του, συνυφασμένα με τον τόπο και τους ανθρώπους. Η ανάδειξή του ταυτίστηκε με την πολύτιμη προσφορά του στη δημιουργία εξαίρετων οίνων διακεκριμένης ποιότητας, λόγω της ανωτερότητας των σπάνιων αυτών αμπελιών. Τέτοιοι αναπτυγμένοι αμπελώνες, που εκτός όσων αναφέρθηκαν, αποτελούν μνημεία πολιτισμικής κληρονομιάς, κάηκαν ολοσχερώς. Μαζί με αυτούς, κάηκαν και εξαιρετικές πρωτοβουλίες ανθρώπων που πάλεψαν να τους εντοπίσουν, κόπιασαν να τους αναστήσουν, εναπόθεσαν πάνω τους ελπίδες και όνειρα, όπως η γνωστή οινοποιός Ηλιάνα Μαλίχιν. Οι λέξεις είναι λίγες, καιρός να μιλήσουν οι πράξεις, για να αποζημιώσουν όλους εκείνους που τίμησαν την εκλεκτή αυτή κρητική γη και κυρίως, να βρεθεί τρόπος να συνεχίσουν να το κάνουν.

Όχι άλλα προδομένα οράματα

Το οράματα δεν υπονομεύονται. Δεν αποτελούν πάρεργο. Μπορεί να απαιτείται σκληρή δουλειά για την υλοποίησή τους, εκεί βρίσκεται όμως η αληθινή αξία. Για πόσο ακόμα σε αυτόν τον τόπο θα τιμωρούνται οι εκλεκτότερες των προσπαθειών; Για πόσο ακόμα θα απομονώνονται τα έργα εκείνα που πρεσβεύουν τον καλύτερό μας εαυτό; Ως πότε θα εξαντλούμαστε ατυχώς στα προφανή; Τα οράματα των νέων οινοποιών οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε, να τα προστατεύουμε, γιατί είναι εκείνα που μας εξελίσσουν όλους.

Οφείλουμε πολλά σε εκείνους που τολμούν κι επιχειρούν με υψηλό ρίσκο για να αναδείξουν τον τόπο μας. Σε όλους όσους αναλαμβάνουν πραγματική ευθύνη, σε όσους δημιουργούν με το κεφάλι ψηλά. Η υπέρβαση τους, δεν είναι απλώς μια επιλογή. Είναι έμπνευση για όλους και τιμή για όλους μας. Από την άλλη πλευρά, ο κυνισμός δεν είναι άποψη. Η εγκατάλειψη τους τώρα θα σημαίνει λιγοψυχία, εθνική αποτυχία και ένα αποτρεπτικό περιβάλλον για να καλλιεργηθεί κάθε νέος και υποσχόμενος καρπός μελλοντικά. 

-Η φωτογραφία παραχωρήθηκε από το αρχείο της οινοποιού Ηλιάνας Μαλίχιν-

The post ΣΤΑΧΤΕΣ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΕΛΑΜΠΩΝ appeared first on Wine Taster.

Η Μαλίχιν συναντά το λιάτικο. Μια συνομιλία που αναμέναμε. Το πρώτο της ερυθρό κρασί, εσοδείας 2020, σαν σκαρίφημα για το μέλλον. Ενδεχομένως και η ίδια η ποικιλία του λιάτικου να περίμενε μια απόδοση από την αγαπητή οινολόγο. Τώρα πια φαίνεται να ολοκληρώνεται μια γνωριμία. Μόλις 1300 περίπου φιάλες, άλλα τόσα καλέσματα για να απολαύσουμε τον μεταξύ τους διάλογο! Κάθε φιάλη και μια ευκαιρία να παραστούμε σε μια σπάνια συνεύρεση, που όπως φαίνεται σηματοδοτεί τις εξελίξεις για το κρητικό κρασί.

Η φύση στο επίκεντρο

Σε τι διαφέρει μια αληθινή «vigneron» από μια απρόσωπη οινοποιό; Πρωτίστως από τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται το κέρδος. Από το είδος της θυσίας, την καθαρότητα της επιλογής που οδηγεί στο ζητούμενο και την ποιότητά του. Από τη συνέπεια στις ιδέες τους και την αποφασιστικότητα που απαιτεί η εφαρμογή τους στην πράξη. Κυρίως όμως από το ήθος.

Η Μαλίχιν δεν διαπραγματεύεται τα πιστεύω της. Θερμός υποστηρικτής της φυσικής οινοποίησης και της οικολογικής προσέγγισης, ακολουθά την ίδια τη φύση. Βήμα βήμα την ανακαλύπτει, κι εκείνη με τη σειρά της, της φανερώνεται. Έτσι κτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης που ανθίζει και καρποφορεί. Η Ηλιάνα πάντα παρούσα στους αμπελώνες, διατηρεί στενή επαφή με τα αμπέλια της, εκεί όπου όλα ξεκινούν. Εκεί σμιλεύει και το κρασί της. Πασχίζει μαζί με τους αμπελώνες, αγωνιά μαζί τους, μεγαλώνει μαζί τους. Μάχεται με πάθος και δυναμισμό για να τους κατανοήσει, να τους εξυγιάνει και να τους απαλλάξει από παρεμβάσεις που προσβάλουν τη βιωσιμότητα και θίγουν τους φυσικούς ρυθμούς τους. Το κρασί της είναι αγνή φιλοσοφία που σέβεται την παράδοση, αλλά ατενίζει με περηφάνια το μέλλον.

φωτογραφία: winetaster.gr

Το λιάτικο της Ηλιάνας

Χρώμα ρουμπινί, μέτριας προς υψηλής έντασης. Αρώματα λεβάντας, γλυκόριζας, δερματίνης και καστανής ζάχαρης, μαζί με υπέροχη ανθική διάσταση, σοκολάτα και βοτανικές νότες. Ώριμα μαύρα και κόκκινα φρούτα του δάσους, φραμπουάζ, βατόμουρα και ζαχαρωμένη φράουλα. Ξηρό, αλλά με τονισμένη γλυκύτητα στο στόμα, τα υπολειπόμενα σάκχαρα και η υψηλή αλκοόλη που «τσιμπάει», προκαλούν τη μετριασμένη+ οξύτητα να διατηρεί την ισορροπία. Ζωηρές και οι μέτριες+ τανίνες. Γεύσεις από φασκόμηλο, λεβάντα κι άχνη ζάχαρη, μαρμελάδα βατόμουρο και μαγειρεμένη φράουλα. Μέτριας διάρκειας αλκοολική επίγευση σοκολάτας και άγριων βοτάνων.

Ιδιαιτέρως ποιοτική πρώτη ύλη, εκτεθειμένη όμως σε έντονα αλκοολικό περιβάλλον. Σαφής ωστόσο, γοητευτική και με αξιόλογο βάθος. Όμορφα λεπτά χαρακτηριστικά αναδεικνύουν τη θηλυκή εκδοχή της ποικιλίας, παρά την αντιφατική αλκοόλη. Η όποια υπερβολή αντιφάσκει με τον χαρακτήρα του σταφυλιού αυτού, καθώς λειτουργεί εις βάρος της δυναμικής του φρούτου και περιορίζει τον ελεύθερο χώρο για να εκφραστεί η χάρη του. Από την άλλη πλευρά, διαχειρίζεται εύστοχα το δίλημμα για την επιλογή δρυός, που ανακουφίζει το κρασί και το απαλλάσσει από την επιβλητική της παρουσία. Του ταιριάζει απόλυτα.

Όλα δείχνουν έναν υποσχόμενο καρπό, ενδεχομένως προερχόμενο από σημαντικής ηλικίας αμπελώνα, πλήρως ικανό και σε ετοιμότητα να αποδώσει τα μέγιστα. Αρκεί η κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί να σέβεται την κομψότητα και τη φινέτσα που πρεσβεύει. Ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για πρωτόλεια οινοποίηση, και ως τέτοια, πείθει πως τα καλύτερα έρχονται. Ένα μοντέρνο κρασί σε εξέλιξη, που επιζητά να διασωθεί η έμφυτη κι ευαίσθητη κράση ενός πολύτιμου καρπού, να περιοριστούν οι δομικές εξάρσεις που πιέζουν τις ισορροπίες, επιτρέποντας στο φρούτο να απογειώσει το σύνολο. Έχει όλα τα φόντα για να το πετύχει, και θα το πετύχει σίγουρα. Προτείνεται χρήση ποτηριού Βουργουνδίας μετρίου όγκου και κατανάλωση ως τα επόμενα 3-4 χρόνια. (89/100)

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΤΟ ΛΙΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΗΛΙΑΝΑΣ ΜΑΛΙΧΙΝ appeared first on Wine Taster.

Ηλιάνα Μαλίχιν: η μάχιμη οινολόγος που σύνδεσε το όνομά της με σημαντικές οινικές δημιουργίες, μοιράζεται μαζί μας τις πολύτιμες σκέψεις της. Με βάση της την Κρήτη, επαναστατεί και αισιοδοξεί. Δημιουργεί κρασιά με χαρακτήρα, με γνώμονα τη διάσωση και ανάδειξη των ιστορικών αμπελώνων του νησιού. Μια συνομιλία εκ του σύνεγγυς, με δεδομένο τον σεβασμό στο πρόσωπό της, με έμφαση στην αμεσότητα και την αυθεντικότητα που τη χαρακτηρίζει. Ο λόγος στην Ηλιάνα Μαλίχιν.

-Ηλιάνα, πότε καταλαβαίνεις πως το κρασί είναι το «πεπρωμένο» σου;

Μπορώ να πω πως από μικρή είχα πολύ έντονη κλίση προς τη φύση, είτε αφορούσε την επαφή με το χώμα ή τα ζώα, αργότερα τα μποστάνια, τις ελιές και το αμπέλι. Μεγαλώνοντας, άρχισα να έχω διάφορα ερωτήματα γύρω από την αμπελουργία και τον τρόπο παραγωγής κρασιού. Από κάποιο σημείο και πέρα, η επιδίωξη μου να μάθω για το αμπέλι και το κρασί έγινε μοναδικός στόχος, αφιερώθηκα σε αυτό με όλο μου τον εαυτό. Τώρα κοιτάζοντας πίσω, το κοντινό βέβαια παρελθόν, πιστεύω ότι το κρασί είναι το πεπρωμένο μου γιατί οδηγήθηκα σε αυτό με τρόπο μαγικό, σαν να συνωμότησε το σύμπαν για να μου συμβεί!

-Τι ωθεί μια νέα οινολόγο να κατακτήσει τον Ψηλορείτη;

Ο Ψηλορείτης δεν δέχεται κατακτητές. Είμαστε απλά το μέσο για να φανερώσει κάποιους από τους θησαυρούς του.

-Ανακάλυψες τον αμπελώνα που ανέκαθεν αναζητούσες;

Τους αμπελώνες που έχω ανακαλύψει στα χωριά που συνεργάζομαι ως τώρα δεν τους αναζητούσα, γιατί δεν μπορούσα να φανταστώ καν ότι υπήρχαν! Τόσο μεγαλειώδεις είναι. Προκαλούν δέος, κρύβουν θησαυρούς και γεννούν ερωτήματα. Δεν ξέρω αν θα φανεί υπερβολικό, αλλά για εμένα κάποιοι εξ αυτών αποτελούν επίγειο παράδεισο.

-Η μεγαλύτερη πρόκληση που συνάντησες ως τώρα;

Κάθε χρονιά για μένα είναι μια νέα πρόκληση. Κάθε παλαιό αμπέλι που παίρνουμε στα χέρια μας και πασχίζουμε για να “πάρει τα πάνω του” είναι μια πρόκληση. Νομίζω ως τώρα, ο φετινός τρύγος του 2021 ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση, γιατί αντιμετωπίσαμε έναν ακραίο καύσωνα που μας άλλαξε άρδην το μέχρι τότε πλάνο.

-Kρασί της καρδιάς ή του μυαλού;

Η καρδιά μας οδηγεί και το μυαλό βοηθάει στην εκτέλεση. Και από τα δύο λοιπόν για να έχει νοστιμάδα.

-Το βιδιανό της Ηλιάνας. Σε τι βαθμό σου μοιάζει;

Αυτό ίσως θα πρέπει να το απαντήσει κάποιος άλλος που με γνωρίζει. Πιστεύω όμως ότι μοιραία, το κρασί μοιάζει στον δημιουργό του. Ελπίζω να έχει πάρει τα θετικά μου στοιχεία.

-Αν το κρασί σου ήταν άνθρωπος λοιπόν, ποια τα γνωρίσματά του;

Πεισματάρης, ρομαντικός, εκφραστικός, συναισθηματικός, δυναμικός, τίμιος, ειλικρινής, ονειροπόλος.

-Ποιόν επιθυμείς να αγγίξεις με το κρασί σου;

Εύχομαι όποιος επιλέγει να δοκιμάσει τα κρασιά μου να αγγίζουν την καρδιά του. Να κάνει ένα νοητό ταξίδι στο βουνό των Μελάμπων αγγίζοντας το λιβυκό, στον Φουρφουρά αγγίζοντας τον Ψηλορείτη.

-Tι διασώζεις από το παρελθόν για να σε στηρίζει στο παρόν;

Παρόν χωρίς παρελθόν στην οινοποιία πιστεύω πως δεν υπάρχει. Πόσο μάλλον όταν δουλεύει κανείς με παλαιά αμπέλια που φέρουν τεράστια ιστορία. Ο τρόπος αμπελοκαλλιέργειας, οινοποίησης, τα ήθη και έθιμα γύρω από αυτά και οι ιστορίες των μεγαλύτερων είναι κινητήριος δύναμη και έμπνευση.

-Η μεγαλύτερη αρετή ενός οινοποιού;

Η υπομονή του και ο σεβασμός.

-Το ρίζες2 μας εξέπληξε με τη δεξιοτεχνία και την οινοποιητική του ωριμότητα. Το είχες φανταστεί; Πώς προέκυψε;

Η ιδέα για το ρίζες2 ήταν εντελώς αυθόρμητη. Ακόμη εντυπωσιάζομαι όταν θυμάμαι τη στιγμή που συνέλαβα την ιδέα. Ήταν σαν να εξερράγη βόμβα στο κεφάλι μου. Δεν ήταν ότι έψαχνα να φτιάξω κάτι, απλά εκεί που καθόμουν το σκέφτηκα. Αυτό το ονομάζω μοιραίο. Δεν ξέρω αν είναι ένα σπουδαίο κρασί, ίσως όχι, αλλά για εμένα η ιδέα να ενώσεις δυο νησιά, δυο προφυλλοξηρικούς αμπελώνες και δυο ποικιλίες από τον τόπο όπου έχουν γεννηθεί, είναι σημαντικό.

-Από την εμπειρία σου, ποια η ιδιοτροπία του βιδιανού ως ποικιλία;

Αν προσεχθούν κάποια βασικά στοιχεία, δεν μπορώ να πω ότι δυσκολεύει ιδιαίτερα.

-Σε ποια ερυθρή ποικιλία θα αφιερωνόσουν χωρίς δεύτερη σκέψη;

Στο Λιάτικο.

-Ποια η άποψή σου για τα φυσικά κρασιά; 

Αν και δεν συμφωνώ με τον όρο, αυτά τα κρασιά ακολουθούν μια συγκεκριμένη φιλοσοφία από την καλλιέργεια μέχρι και την οινοποίηση, που ενέχει σεβασμό προς τη φύση και τον άνθρωπο. Όταν λοιπόν δεν γίνονται για εμπορικό σκοπό και προβολή, αλλά υποδηλώνουν τρόπο ζωής, δηλώνω φανατική υποστηρίκτρια.

“Το μεγάλο κρασί για καθέναν από εμάς έχει διαφορετική σημασία. Αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να οινοποιούμε γηγενείς ποικιλίες μας, έχουμε αρκετά μεγάλα κρασιά.” Η.Μ.

-Κλιματική αλλαγή και κρασί, σκέψεις;

Μεγάλη κουβέντα. Δεν ξέρουμε τα επόμενα χρόνια πως ακριβώς θα επηρεάσει η κλιματική αλλαγή την αμπελοκαλλιέργεια. Εύχομαι να είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίσουμε και βασικά να υπάρχει όντως λύση. Πρέπει να αναζητούμε από τώρα εναλλακτικές και φυσικά να αφήνουμε όσο λιγότερο μπορούμε το αποτύπωμα μας.

-Πόσο θεωρείς πως απέχουμε από το μεγάλο ελληνικό κρασί;

Το μεγάλο κρασί για καθέναν από εμάς έχει διαφορετική σημασία. Αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να οινοποιούμε γηγενείς ποικιλίες μας, έχουμε αρκετά μεγάλα κρασιά.

Εσωτερικό του οινοποιείου της Ηλιάνας Μαλίχιν

-Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια, κάποιο νέο project;

Πάντα υπάρχει στην ατζέντα η αναζήτηση και διάσωση αμπελώνων από τα χωριά του Ρεθύμνου. Έπειτα νέες φυτεύσεις, ένα αγρόκτημα, πειραματικές οινοποιήσεις. Υγεία και χρόνο να έχουμε να εγκαινιάζουμε νέα projects. Ακόμα, σε λίγο καιρό θα παρουσιάσω δύο νέα μονοποικιλιακά κρασιά εσοδείας 2020, το Θραψαθήρι και το Λιάτικο.

-Στο τέλος της ημέρας, ποια σκέψη κρατάς και για την επόμενη; 

Μερικές φορές, οι σκέψεις μπορούν να σε αποθαρρύνουν, γιατί δεν τελειώνει κάθε μέρα σαν από ταινία. Οπότε προσπαθώ να κρατάω την αγάπη και το όραμα μου οδηγούς για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει.

“Εύχομαι όποιος επιλέγει να δοκιμάσει τα κρασιά μου, να αγγίζουν την καρδιά του. Να κάνει ένα νοητό ταξίδι στο βουνό των Μελάμπων αγγίζοντας το λιβυκό, στον Φουρφουρά αγγίζοντας τον Ψηλορείτη.” Ηλιάνα Μαλίχιν

 

Απαγορεύεται  η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό μέσο, όλου ή μέρους της παρούσας συνέντευξης χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη.

The post ΗΛΙΑΝΑ ΜΑΛΙΧΙΝ: Η ΑΤΡΟΜΗΤΗ ΟΙΝΟΛΟΓΟΣ appeared first on Wine Taster.

Ενώ ο φετινός τρύγος έχει ήδη ξεκινήσει, το καλοκαίρι δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του λέξη. Οι θάλασσες του καλοκαιριού που μας κρατούν παρέα, μας φέρνουν και τα ωραία νέα! Και αν πρόκειται για νόστιμα νέα, ακόμα καλύτερα! Αυτή τη φορά, ένα μοναδικό νησιωτικό blend ταράζει τη θερινή μας ραστώνη με την άφιξή του. Οι ρίζες είναι η έκπληξη του φετινού καλοκαιριού που μόλις άρχισε! 

Κρήτη ή Σαντορίνη; Σαντορίνη ή Κρήτη; Γιατί όχι και τα δύο πανέμορφα νησιά σε μία μόλις γουλιά; Όταν ο Ψηλορείτης Κρήτης και ο Λούρος Σαντορίνης παντρεύουν το βιδιανό με το ασύρτικό τους, δεν αποτελεί απλώς είδηση, αλλά γάμος της χρονιάς! Κουμπάροι της ευτυχισμένης αυτής συνύπαρξης, η ταλαντούχα οινολόγος Ηλιάνα Μαλίχιν και ο αμπελουργός Σπύρος Χρυσός. Δύο νέοι άνθρωποι με όραμα, ενώνουν τις ρίζες δύο σπουδαίων μικροκλιμάτων σε μία σπάνια οινοποίηση που κληρονομεί τα μοναδικά χαρίσματα των δυο ξεχωριστών γονέων τους.

Χίλιες μόλις φιάλες φιλοξενούν το δημιουργικό blend στο οποίο υπερτερεί το βιδιανό με 70% και συμπληρώνει εξαιρετικά το ασύρτικο με 30%. Έχουν επιλεγεί αποκλειστικά αιωνόβιοι προφυλλοξηρικοί αμπελώνες από υψηλά υψόμετρα και για τις δύο ποικιλίες και έχουν χρησιμοποιηθεί γηγενείς ζύμες. Το σύνολο είναι άκρως γοητευτικό, με τη σφραγίδα της εκλεκτικής του ποιότητας και με μια γνησιότητα στην απόδοση της οινοποίησής του που τιμά τα ελληνικά χρώματα.

Δύο ρίζες, μία μοναδική συνεύρεση / φωτογραφία: winetaster.gr

ΤΟ ΚΡΑΣΙ:

Μέτριας έντασης χρυσό χρώμα με γκρίζες ανταύγειες. Ενδιαφέρουσα μύτη, με ένταση, όπου διακρίνονται αρώματα αποξηραμένων ελληνικών βοτάνων, αμυγδαλόπαστας, κόρας ψωμιού, ώριμων πυρηνόκαρπων φρούτων όπως ροδάκινου και νεκταρινιού, ώριμο κίτρο, φλούδες ώριμου πεπονιού, ήπιες ορυκτές νότες και ιώδιο. Στόμα ξηρό, μετρίου όγκου, παχύ, λιπαρό, με εξισορροπητική τονισμένη οξύτητα. Διακρίνονται γεύσεις ώριμου ροδάκινου, πεπονιού, φρέσκου αμυγδάλου, ξηρών καρπών, καθώς και ορυκτών βενζοϊκών τόνων που καταλήγουν σε επίμονη φρουτώδη επίγευση. Φίνο και ραφιναρισμένο κρασί, καλοδουλεμένο και ισορροπημένο. Μια εξαιρετική, αλλά και τίμια προσπάθεια που προσφέρει όσα υπόσχεται και ακόμα περισσότερα. Πίνεται τώρα, αλλά και μετά από τρία χρόνια στους 10-12 βαθμούς.

Χρόνος δοκιμής: 08/2019

Αξιολόγηση: 92/100

PAIRING

Sole a la meuniere

(τηγανιτή γλώσσα σε διαυγές βούτυρο, με λεμόνι και μαϊντανό)

-Κείμενα και φωτογραφίες του παρόντος αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία αποκλειστικά του winetaster.gr-

The post ΡΙΖΕΣ 2 (2018) appeared first on Wine Taster.